پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٨ - ٥- بهترين حسنات

عبادت كننده‌اى خدا را يك هزار سال، و سپس يك هزار سال ديگر، باز هم يك هزار سال ديگر، عبادت كند، و محبّت ما را نداشته باشد خداوند او را به صورت در آتش مى‌افكند»! [١]

علامه قندوزى نيز مضمون حديث اول را از على عليه السلام نقل مى‌كند، و حديث به اينجا ختم مى‌شود، كه فرمود: «الْحَسَنةُ حُبُّنا وَالسَّيّئَةُ بُغْضُنا»: «حسنه محبت ما است و سيئه كينه و عداوت ما». [٢] در همان كتاب از ابن كثير از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود (آيه): مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ امْثالِها: «كسى كه حسنه‌اى انجام دهد ده برابر براى او خواهد بود» درباره همه مسلمين است، امّا آن حسنه‌اى كه اگر كسى آن را بجا آورد بهتر از آن به او داده مى‌شود و از وحشت روز قيامت در امان است آن ولايت و محبت ما (اهلبيت پيامبر صلى الله عليه و آله) است». [٣]

گروهى از مفسّران و ارباب حديث گر چه مسأله مودّت اهلبيت عليهم السلام را به عنوان يك حسنه بزرگ در ذيل آيه مورد بحث نياورده‌اند، ولى در ذيل آيه ٢٣ «شورى» وَمَنْ يَقتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فيها حُسْناً: «هر كس كار نيكى انجام دهد، بر نيكى اش مى افزاييم». مضمون احاديث فوق را نقل كرده‌اند.

از جلمه سيوطى در الدّر المنثور از ابن ابى حاتم از ابن عبّاس نقل مى‌كند كه در تفسير اين آيه گفت: «الْمَوَدَّةُ لِآلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله»: «منظور از آن دوستى آل محمد صلى الله عليه و آله است». [٤]

آلوسى در روح المعانى در ذيل اين آيه ٢٣ سوره‌ «شورى» بعد از آن كه مى‌گويد

[١]. شواهد التّنزيل، جلد ١، صفحه ٤٢٨، حديث ٥٨٨.

[٢]. ينابيع الموده، صفحه ٩٨.

[٣]. همان مدرك.

[٤]. الدّر المنثور، جلد ٦، صفحه ٧.