پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٥ - نتيجه

اسيران جنگى‌

اشاره‌

تقريباً هميشه در جنگ ها افرادى اسير مى‌شوند و اين به دليل آن است كه گاهى سربازان در شرايطى قرار مى‌گيرند كه ادامه جنگ براى آنها غير ممكن است؛ مثلًا مهمّات جنگى يا آذوقه آنان تمام مى‌شود، يا در حلقه محاصره دشمن قرار مى‌گيرند كه ادامه جنگ براى آنان چيزى جز خودكشى نيست و در چنين شرايطى مجبور به تسليم مى‌شوند.

عقل و منطق مى‌گويد كه اين اسيران را نكشند، بلكه به خارج ميدان جنگ منتقل سازند و در جاى مطمئنّى بازداشت نمايند؛ زيرا با اين كار بخشى از قواى دشمن از ميدان خارج مى‌شود؛ علاوه بر اين بعداً مى‌توان از وجود آنها براى آزاد ساختن اسيران خودى از طريق مبادله اسرا استفاده كرد و يا به عنوان اهرم فشار روانى بر دشمن، براى جلوگيرى از ادامه جنگ و يا گرفتن امتيازاتى به هنگام پيمان صلح بهره گرفت.

از همه مهمتر اينكه خونريزى به هر حال دليل مى‌خواهد و در جايى كه دشمن تسليم شده، دليلى برريختن خون او وجود ندارد.

ورى اين جهات هميشه در جنگ ها گرفتن اسير مطرح بوده و در اسلام نيز احكام گسترده و مهمى درباره اسيران جنگى ديده مى‌شود كه حكومت اسلامى بايد آنها را در مورد اسيران جنگى خود به كار برد.

با اين اشاره به قرآن باز مى‌گرديم و احكام اسيران جنگى را در قرآن بررسى مى‌كنيم: