پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠ - چگونگى انتخاب رئيس نظام اجرائى

٤- فَلْيَحْذَرِ الَّذينَ يُخالِفُوْنَ عَن امْرِهِ انْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ اوْ يُصيبَهُمْ عَذابٌ الَيم‌:

«آنها كه فرمان او (پيامبر اسلام) را مخالفت مى‌كنند بايد بترسند از اينكه فتنه‌اى دامنشان را بگيرد، و يا عذابى دردناك به آنها برسد»! [١]

ناگفته پيدااست كه اطاعت مطلق آن گونه كه در آيات فوق آمده است؛ با نصب او براى زمامدارى جامعه اسلامى ملازمت دارد.

آيات ديگرى نيز در قرآن مجيد همين معنى را تأييد مى‌كند.

در مورد پيشوايان معصوم و ائمّه هدى عليهم السلام نيز اعتقاد ما بر اين است كه آنها نيز از سوى خداوند، و به وسيله پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله منصوب و برگزيده شده‌اند. آيات سوره «مائده» يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ ... [٢] كه در مورد داستان غدير نازل شده و در تفسير نمونه مشروحاً از آن بحث كرديم، و روايات متعددى كه از طرق تمام فرق اسلامى در موارد و مواضع مختلف درباره نصب على عليه السلام به خلافت و جانشينى آن حضرت نازل شده- و شرح آن در جلد نهم پيام قرآن گذشت- و نيز رواياتى كه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله درباره پيشوايان و خلفاى دوازده گانه او، و رواياتى كه از ائمّه معصومين عليهم السلام (هر امامى درباره امام بعد) وارد شده- وشرح آن نيز در همان جلد ٩ پيام قرآن آمده است- همه گواه اين مدعااست و نيازى به تكرار آنهادر اينجا نمى‌بينيم.

اين در مورد پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام است، و امّا در مورد كسانى كه در مراحل بعد قرار گرفته‌اند اين نصب و انتصاب ممكن است از سوى ولىّ فقيه و مجتهد جامع الشرايط صورت گيرد چرا كه مطابق بحث ولايت فقيه كه بعداً به آن اشاره خواهد شد جانشين امامان معصوم عليهم السلام فقهاى صالح و واجد شرايط هستند، ولى حاكم شرع و فقيه جامع الشّرايط موظف است در تمام مسائل اجتماعى و سياسى مربوط به ملّت اسلام مصلحت آنهارا در نظر بگيرد؛ وبدون شك مصلحت آنها چنين ايجاب مى‌كند كه‌ «مسئولان‌

[١]. ضمير در «امره» به عقيده بعضى از مفسّران به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بر مى‌گردد، و به عقيده بعضى ديگر به خداوند، ولى معنى اوّل با محتواى آيه سازگارتر است، در تفسيرالميزان نيز همين معنى پذيريفته شده است. (الميزان جلد ١٥، صفحه ١٦٧)، سوره نور، آيه ٦٣ ..

[٢]. سوره مائده، آيه ٦٧ ..