پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٧ - اهميّت و لزوم مشورت

مجلس شورا و انتخاب نمايندگان‌

در اينجا نخست بايد به سراغ مسأله‌ «اهميّت مشورت در اسلام» و موارد آن و صفات كسانى كه طرف مشورت واقع مى‌شوند برويم.

اهميّت و لزوم مشورت‌

مسأله‌ «مشورت» به ويژه در امور اجتماعى و آنچه به سرنوشت جامعه مربوط است، از مهم ترين مسائلى است كه اسلام آن را با دقّت و اهميّت خاصّى مطرح كرده و در آيات قرآن و روايات اسلامى و تاريخ پيشوايان بزرگ اسلام جايگاه ويژه‌اى دارد.

در چند آيه از قرآن مجيد دستور به مشورت داده شده است.

در آيه ١٥٩ سوره‌ «آل عمران» خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مى‌دهد كه با مسلمانان در امور مهم مشورت كند وَ شاوِرْهُمْ فى الامْرِ.

و در آيه ٣٨ سوره‌ «شورى»، هنگام بيان اوصاف برجسته مؤمنان راستين مى‌فرمايد:

وَ الَّذين اسْتَجابُوا لِرَبِّهِم وَ اقامُوا الصَّلوةَ و امْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ‌: «وكسانى كه دعوت پروردگارشان را اجابت كرده و نماز را برپامى دارند و امورشان به صورت مشورت در ميان آنها است».

همان گونه كه ملاحظه مى‌كنيد در اين آيه، «مسأله شورا» در رديف ايمان به خدا و نماز قرار گرفته كه بيانگر اهميّت فوق العاده آن است.

گاه گفته مى‌شود مأمور شدن پيامبر صلى الله عليه و آله براى مشورت با مردم تنها به خاطر احترام به شخصيّت مسلمانان و شركت دادن آنها در مسائل اجتماعى بوده؛ زيرا تصميم گيرنده نهايى شخص پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است نه شوراء، چنانكه قرآن در پايان آيه مشورت مى‌فرمايد: فَاذا