برافراشته شد و مردم دور او را گرفتند به طريق اولى به حرف ما گوش نمى‌دهد». [١] مسلّم است اين حديث و مانند آن، نيز دليل بر عدم تشكيل حكومت اسلامى نيست؛ بلكه مى‌گويد بايد هدف تشكيل حكومت جلب رضا و خشنودى امامان معصوم عليهم السلام كه جانشينان واقعى پيامبراند باشد؛ خودسرانه و بدون جلب رضايت موافقت آنها دست به اين كار نزنند!

بنابراين هر گاه در عصر غيبت شرايط تشكيل حكومت اسلامى فراهم گردد و يقين پيدا كنيم كه حضرت مهدى (عج) راضى به تشكيل حكومت است؛ و هدف از تشكيل آن چيزى جز احياى اسلام و قرآن و جلب رضا و خشنودى آل محمّد نباشد؛ نه تنها منعى براى تشكيل اين حكومت وجود ندارد بلكه بايد به سراغ آن رفت. (دقّت كنيد).

***

گروه ديگرى از روايات، رواياتى است كه مى‌گويد: «هر قيامى قبل از قيام مهدى (عج) مواجه با شكست خواهد شد!» مانند روايات زير:

١- در حديثى از ابوبصير از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه فرمود: «كُلُّ رايَةٍ تَرْفَعُ قَبْلَ قِيامِ الْقائِمِ فَصاحِبُها طاغُوتٌ يَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ». [٢]

«هر پرچمى قبل از قيام قائم عليه السلام برافراشته شود. صاحب آن طاغوتى است كه غير خداوند متعال را پرستش مى‌كند» (و بتى است كه مورد پرستش قرار مى‌گيرد).

٢- در حديث ديگرى از حسين بن خالد مى‌خوانيم: «كه مى‌گويد:" خدمت امام على بن موسى الرّضا عليه السلام عرض كردم عبداللَّه بن بكير حديثى نقل كرده كه من دوست دارم آن را بر شما عرضه كنم- و از شما بشنوم-" امام فرمودند:" كدام حديث؟" عرض كردم ابن بكير از عبيد بن زراره نقل مى‌كند كه من نزد امام صادق عليه السلام بودم هنگامى كه محمد بن عبداللَّه بن الحسن‌ [٣] خروج كرد- و در برابر منصور دوانقى قيام نمود- مردى از ياران ما وارد شد و

[١]. وسائل الشيعه، جلد ١١، صفحه ٣٦ ..

[٢]. وسائل الشيعه، جلد ١١، صفحه ٣٧ ..

[٣]. محمد بن عبداللَّه بن الحسن، نوه امام حسن مجتبى عليه السلام است در زمان منصور عباسى قيام كرد و گروه زيادى با اوبيعت كردند، بر مدينه و مكّه و يمن استيلا يافت؛ ولى منصور لشكرى عظيم به جنگ او فرستاد و بر او پيروز شد و او را به شهادت رساند، و محمد بن عبداللَّه به نفس زكيّه معروف است؛ شهادت او در ماه رمضان سنه ١٤٥ واقع شد (تتمّة المنتهى، صفحه ١٣٥ به بعد) ..