پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٥ - حكومت اسلامى و سازمان هاى اطلاعاتى

بزرگترين گناهان و مايه كينه و عداوت و پراكندگى و بى‌اعتمادى است.

اصولًا از نظر اسلام آبروى هر كس مهم ترين سرمايه اواست، كه از جهاتى از مال و جانش نيز مهم تر است، در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: «انَّ الدِّرْهَمَ يُصيبَهُ الرَّجُلُ مِنَ الرِّبا اعْظَمُ عِنْدَ اللَّهِ فِى الْخَطِيئَةِ مِنْ سِتّ وَ ثَلاثينَ زِنْيَةٍ يَزْنيها الرَّجُلُ، وَ ارْبى الرِّبا عِرْضُ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ»: «يك درهم كه انسان از ربا به دست مى‌آورد گناهش نزد خدا از سى و شش زنا كه مردى انجام دهد بالاتر است و از هر ربايى بالاتر (ضايع كردن) آبروى مسلمان است». [١] اين يك واقعيّت است كه سرمايه اصلى هر كس را در جامعه، آبروى او تشكيل مى‌دهد و مسائل ديگر همه تحت الشّعاع آن است و بدون شك سوء ظنّ و تجسّس و غيبت اين سرمايه گران قدر را به مخاطره مى‌افكند، يا به باد فنا مى‌دهد.

ولى با اين حال مواردى پيش مى‌آيد كه اگر با حسن ظنّ با آن برخورد شود و اقدام به تجسّس نكنند و اسرار نهانى آشكار نشود، خطراتى براى جامعه اسلامى به وجود مى‌آيد، خواه اين خطر، توطئه‌اى باشد از سوى منافقان داخلى يا نقشه‌هاى شومى از سوى دشمنان خارج كه به دست مزدورانشان در داخل انجام مى‌گيرد.

در چنين مواردى بايد حسن ظنّ را كنار گذاشت و با سوء ظن به مسائل نگريست و براى حفظ اهداف مهم تر و والاتر به تجسّس پرداخت و اين همان فلسفه تشكيل دستگاه‌هاى اطّلاعاتى و ضدّ اطلاعاتى است، فلسفه‌اى است معقول و منطقى و موافق عقل و شرع، هر چند دنيا پرستان و دولت هاى خودكامه و استكبارى از آن سوء استفاده كرده و مى‌كنند، ولى سوء استفاده آنها هرگز از منطقى بودن اصل موضوع نمى‌كاهد و ضرورى بودنش را در جاى خود كه در بالا اشاره شد زير سؤال نمى‌برد، كدام قانون مقدّس است كه‌

[١]. المحّجة البيضاء، جلد ٥، صفحه ٢٥٣ ..