پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٤ - حكومت اسلامى و سازمان هاى اطلاعاتى

حكومت اسلامى و سازمان هاى اطلاعاتى‌

اشاره‌

بى‌شك تجسّس كردن در حالات خصوصى مردم و تفتيش درباره اسرار نهانى آنها كار مذموم و ناپسندى است؛ خداوند ستّار العيوب است و بندگان او نيز بايد چنين باشند؛ مگر در مورد كسانى كه پرده درى كنند و شرم و حيا را كنار بگذارن و تظاهر به گناه نمايند كه احترام آنها شكسته مى‌شود، بلكه خودشان احترام خويش را شكسته‌اند.

قرآن مجيد نيز با صراحت در سوره حجرات نسبت به اين موضوع هشدار داده و مى‌فرمايد: يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثيراً مِنَ الظَّنِّ انَّ بَعْضَ الظَّنِّ اثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعضاً: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از بسيارى از گمان ها بپرهيزيد، چرا كه بعضى از گمان ها گناه است؛ و (هرگز در كار ديگران) تجسّس نكنيد؛ و هيچ يك از شما ديگرى را غيبت نكند». [١] در اينجا اشاره به سه گناه بزرگ شده‌ «گمان بد»، «تجسس» و «غيبت» و هر يك از اين گناهان سه گانه در واقع مقدّمه ديگرى است؛ گمان بد بردن درباره اشخاص سبب مى‌شود كه درباره آنها، تجسس كنند، و تجسّس سسب مى‌شود كه به عيوب و خطاهايى برخورد نمايند، و بعد از آگاهى بر خطا و عيوب مردم در غيبت يكديگر مى‌افتند، غيبتى كه از

[١]. سوره حجرات، آيه ١٢ ..