پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨١ - ٧- تأثير مساجد معروف و زيارتگاه ها

كه خدا اين موهبت را در اختيار آنها گذارده است توصيه مى‌كند كه به افراد بى سواد براى احقاق حقوقشان كمك كرده، و از اين توانايى بهره بگيرند و براى آنها بنويسند.

و جالب اينكه در ادامه همين آيه مى‌خوانيم: «نبايد به نويسنده و شاهد (به خاطر حق گويى) زيانى برسد»: وَ لايُضارُّ كاتِب وَلا شَهيد.

اگر اين آيه را كه در مورد خاصّى (نوشتن اسناد وام) وارد شده گسترش دهيم و به اصطلاح، با الغاء خصوصيّت موارد ديگرى را كه از موهبت قلم مى‌توان براى يارى افراد جامعه استفاده كرد، به آن ملحق كنيم؛ و همچنين عدم مزاحمت نسبت به نويسندگان و به تعبير ديگر حفظ آزادى قلم را در اين مفهوم گسترده وارد كنيم، به نقطه‌اى مى‌رسيم كه بشريّت بعد از قرنها، به آن رسيده هر چند در عمل هنوز گرفتار مشكلات فراوان است.

در پنجمين آيه مورد بحث، قرآن مجيد مخالفان آيات الهى را مورد سرزنش قرار مى‌دهد؛ كه با كدام دليل منطقى و مدرك قابل قبول به مخالفت برخاسته‌اند، مى‌گويد: «ما قبلًا چيزى از كتابها را به آنها نداده‌ايم كه آن را بخوانند (و به اتكاى آن سخنان تو را تكذيب كنند) و پيش از تو نيز هيچ پيامبرى براى آنها نفرستاديم» وَ ما آتَيْناهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَها وَ ما ارْسَلْنا الَيْهِمْ قَبْلِكَ مِنْ نَذيرٍ. [١]

در اينجا گر چه منظور از كتاب، كتب آسمانى است؛ ولى همين اندازه كه موضوع كتاب و دراست و فراگيرى آن، در كنار فرستادن پيامبران الهى قرار گرفته و يكى از دو دليل معتبر شناخته شده، اهميّت و نقش كتاب را روشن مى‌سازد، نظير همين معنى را در سوره‌ «قلم» آيه ٣٧ در مقام مؤاخذه و سرزنش منكران اسلام و قرآن مى‌خوانيم كه مى‌گويد: امْ لَكُمْ‌

[١]. سوره سبأ، آيه ٤٤ ..