پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٥ - طرح تاريخى ابويوسف در حمايت از زندانيان

طريق صدقات جمع آورى مى‌كنند در اختيار خود زندانيان قرار دهند (و اين مصيبت بزرگ ديگرى است).

٨- هر گاه كسى در زندان بميرد و خويشاوندانى نداشته باشد بايد وسايل غسل و كفن و دفن او از طريق بيت المال به طور مناسبى فراهم گردد، و نيز بايد بر او به عنوان يك مسلمان نماز بخوانند، آنگاه به خاك سپرده شود.

افراد مورد وثوق به من خبر داده‌اند كه گاه غريبى در زندان از دنيا مى‌رود، و جنازه او يك يا دو روز بر زمين مى‌ماند، تا زندانيان درباره او از مقامات مسئول كسب تكليف كنند، در اين ميان زندانيان براى پايان دادن به اين صحنه غم‌انگيز در ميان خود پول جمع آورى مى‌كنند تا به كسى دهند كه او را فقط تا گورستان ببرد، و بى آنكه مراسم غسل و كفن و نماز انجام گيرد او را به خاك بسپارد؛ اين كار دردناكى است كه براى مسلمان، قابل تحمّل نيست!

٩- من فكر مى‌كنم اگر دستور دهى حدود و تعزيرات اسلامى به صورت صحيح عمل شود تعداد زندانيان به حداقل مى‌رسد؛ زيرا افراد خلافكار مجازات را با چشم خود مى‌بينند و در روح آنها اثر مى‌گذارد!

يكى ديگر از علل فزونى تعداد زندانيان اين است كه بسيارى از افراد بعد از آنكه به زندان افتادند فراموش مى‌شوند و كار آنها تعقيب نمى‌شود، به عده‌اى مأموريّت ده؛ كه همه روزه پرونده زندانيان را مورد مطالعه قرار دهند و زودتر به كار آنها رسيدگى كنند؛ اگر مدركى بر ضدّ آنها وجود دارد مجازات شوند و آزاد گردند و اگر ندارد به زندان آنها پايان دهند.

١٠- مخصوصاً دستور مؤكد صادر كن؛ كه در مجازات خطاكاران راه افراط را نپويند و از حد مجاز اسلامى تجاوز نك؛ ند، به من خبر دادند گاه مأموران تو به صرف اتهام، زندانيان را مى‌زنند حتّى در مورد بعضى از گناهان ٢٠٠ تا ٣٠٠ تازيانه يا بيشتر و كمتر زده‌اند! اين كارى‌