اين مدخل‌ها بيان مى‌گردد و گاه با اندكى تفصيل همراه است، اما نه در حدّى كه به بررسى فروع و اقوال و ادلّه بپردازد، بلكه تفصيل آنها به مدخل مورد نظر ارجاع داده مى‌شود.

صورت دوم: اگر فاصله‌اى ميان مدخل‌هاى اصلى و فرعى نباشد، در اين صورت حكم اجمالى آن بيان نمى‌شود، بلكه به بحث اصلى ارجاع داده مى‌شود، و از اين جهت شبيه مدخل‌هاى راهنما خواهد بود، مانند «حج الافراد» كه بدون هيچ توضيحى به «حج» ارجاع داده شده است.

٣. مدخل‌هاى تأليفى :

اين مدخل‌ها عناوينى هستند كه با مدخل ديگر در بعضى مسائل خاص و از جهتى اشتراك دارند، يعنى نسبت بين آنها عموم و خصوص من وجه است، مانند «استقبال» و «صلاة» كه استقبال از اين جهت كه در نماز شرط است، فقط از ناحيه فروع مربوط به آن با صلاة ارتباط دارد. اين مدخل‌ها بدون ذكر اقوال و نظريات فقهى و بيان ادله و مناقشات مربوط به آن، طرح شده و تفصيل مباحث به جايگاه اصلى خود ارجاع داده شده است. اما مسائل ديگرى كه در ذيل استقبال مى‌گنجد و مربوط به بحث نماز نيست مثل جايى كه استقبال، شرط ذبح و دفن و... است به طور كامل مورد بحث و بررسى قرار مى‌گيرد.

در حقيقت مى‌توان گفت : مدخل‌هاى تأليفى، برزخى بين مدخل‌هاى اصلى و ارجاعى هستند، به همين جهت با اين گونه مدخل‌ها به شيوه تلفيقى رفتار مى‌شود كه از سويى بحث تفصيلى در آنها صورت مى‌گيرد و از سوى ديگر به جايگاه اصلى بحث، حواله داده مى‌شود.

علت تفكيك مدخل‌هاى تأليفى از مدخل‌هاى ارجاعى اين است كه ارجاع كامل، غرض كار بران را در دستيابى به همه دامنه‌هاى بحث و شاخه‌هاى مربوط به موضوع برآورده نمى‌كند. در بسيارى از موارد به ارائه تصوير كلى از يك عنوان نياز است و صرف