و موفق به دريافت اجازه شد. سپس به ايران بازگشت و در روستاى آرون به وظايف دينى و وعظ و ارشاد و ترويج دين حنيف پرداخت. او عالمى وارسته، متقى، صالح، عابد، سرشار از معرفت و داراى اطلاعات فراوان و مخلص در اعمال و اقوال بود.

سال ١٣٢٥ در ٧٥ سالگى دارفانى را وداع كرد و فرزند برومندش عالم جليل ميرزا احمد بعد از او به وظايف دينى و مذهبى پرداخت . (٥)

آثار مرحوم آرانى

از مرحوم آرانى آثار علمى متعددى به جا مانده و در كتب تراجم به برخى از آنها اشاره شده است . آنچه تاكنون از آثار ايشان اطلاع يافتيم، از اين قرار است:

١ ـ عرائس الاحكام . مرحوم آقا بزرگ تهرانى اين شرح را در چهل هزار سطر دانسته، و آن را شرحى مفصّل بر الفيه شهيد معرفى كرده مى نويسد:

در ابتداى جلد اول اين شرح، بحث در باره اصول دين، به تفصيل بحث شده است. اين كتاب نزد فرزند برومندش ميرزا احمد مى باشد. (ذريعه، ج ١٨ ، ص ٥٢ و نقباء البشر، ج ٤ ، ص ١٥٤١)

٢ ـ حاشيه قوانين (نقباء البشر ، ج ٤ ، ص ١٥٤١)

٣ ـ حاشيه مكاسب (نقباء البشر ، ج ٤ ، ص ١٥٤١)

٤ ـ حاشيه رسائل (نقباء البشر ، ج ٤ ، ص ١٥٤١)

٥ ـ شرح الدرّة النجفيه. كتاب الدرّة النجفيه از مرحوم سيد مهدى بحر العلوم (م ١٢١٢ ق) مى باشد و اين شرح بر اوائل آن كتاب است. (نقباء البشر، ج ٤ ، ص ١٥٤١)

٦ ـ رساله‌اى در اجتهاد و تقليد. مؤلف در اين رساله عدم وجوب تقليد اعلم را ترجيح داده است (ذريعه ، ج ١ ، ص ٢٧٢)

٧ ـ الرسالة الخمريه. علامه تهرانى گويد: «اين رساله نزد فرزندش ميرزا احمد

(٥) نقباء البشر ، ج ٤ ، ص ١٥٤١.