ـ برخى نسبت به ديگرى از جهتى اعم واز جهتى اخص است، مانند «سجود» و «صلاة» و برخى با هم تباين دارند، مانند «بيع» و «صلاة» و بعضى مترادفند، مانند «صداق» و «مهر» و برخى مختص و برخى مشتركند مانند «تقليد» و «تقليد مجتهد» و «تقليد هَدْىْ» (نشانه گذارى گوسفند براى قربانى در حج).

ب: از جهت نسبت اين مدخل‌ها با حكم شرعى:

ـ برخى متعلق حكم تكليفى ـ چه در فعل و چه در ترك ـ يا متعلق حكم وضعى هستند.

ـ برخى متعلق متعلق (يعنى موضوع) حكم هستند، مانند «خمر» و «آجر».

ـ برخى قيد يا شرط يا مانع حكم هستند مانند «استطاعت» و «حيض».

ـ برخى نمايانگر حكم هستند، مانند «وجوب» و «حرمت».

ج: از جهت رابطه مدخل ها با عالم خارج :

ـ برخى اسم ذات (شخص، حيوان، نبات، جماد) هستند، مانند «أب»، «خنزير»، «حنطه» و «معدن».

ـ برخى اسم زمان يا مكانند، مانند «زوال»، «شهر رمضان»، «مسجد» و «ميقات».

ـ برخى اسم براى مقدار و اندازه‌اند، مانند «صاع»، «كر» و «درهم».

ـ برخى اسم براى حالت يا بيمارى اند، مانند «اضطرار» و «جنون».

ـ برخى اسم براى يك حادثه طبيعى اند، مانند «كسوف» و «زلزله».

ـ برخى اسم براى وضع يا وصف معينى هستند، مانند «نوم»، «مشى»، «عدالت» و «فسق».