شده و كمترين اشارهاى به اين فقه و ديدگاه فقهاى آن نشده و در شمار ساير مذاهب اسلامى به حساب نيامده است.
٧ ـ فقه اماميّه و آرزوى رسيدن به دايرة المعارفى فراگير
فقه اماميه از ويژگىها و امتيازات فراوانى برخوردار است كه به برخى از آنها اشاره مىشود:
١. اصيل و ريشه دار بودن: فقه اماميه در اعماق تاريخ اسلام حضور خود را به اثبات رسانده است و ريشههاى آن به صدر اسلام و قبل از پيدايش مذاهب ديگر بر مىگردد. اين فقه در امتداد تاريخى خود به سرچشمه زلال و منبع امينى كه پيامبر اكرم (ص) براى امت برگزيد، يعنى به ائمه اطهار (ع)، پيوند مىخورد. ائمّه (ع)، عِدل قرآن معرفى شدهاند و علم را پدر در پدر، از رسول خدا (ص) فرا گرفتهاند.
٢. گستردگى و امتداد: از امتيازات فقه شيعه گستردگى آن است؛ كتابخانه فقه شيعى سرشار از آثار نفيس و ارزشمندى است كه در طول قرون متمادى تأليف شدهاند حتى گاهى تنها يك فقيه شيعه دهها تأليف از خود به يادگار نهاده است، مانند شيخ طوسى، علامه حلى، شهيد اوّل و شهيد ثانى.
پديده انفتاح باب اجتهاد در فقه شيعه نقش بزرگى در توسعه قلمرو اين فقه و توانمندى اندوختههاى آن داشته است.
٣. عمق و دقت: حركت پوياى اجتهاد، فقه شيعه را پيشتاز كرد و به استدلالهاى آن عمق بخشيد و ژرفا به آن را در تفريع توانمند ساخت و به گشودن افقهاى جديد و پيشرفت فقه شيعه، انجاميد. از عوامل مؤثر در اين عرصه، اتكاى فقه اماميه بر نصوص و ادلهاى است كه در قرآن و روايات معصومين (ع) تجلّى يافته است، نه بر رأى و ظنون شخصى بر آمده از قياس و استحسان.