در بحث «آجن» براى استدلال بر پاكى و پاك كنندگى آن به اجماع استناد شده و اين كه بين مسلمانان در اين باره اختلافى نيست ؛ مگر ابن سيرين كه قول به منع را برگزيده است. (٢٢)

نيز به روايت جمهور در باره وضو ساختن پيامبر اكرم(ص) از چاه بضاعه استناد شده است. (٢٣)

در بحث «آنية» آمده:

«لا شكّ في أنّ استعمالها [ = آنية الذهب و الفضة ] في الجملة محظور لذاته عند جميع المذاهب المعروفة». (٢٤)

سپس به مخالفت داود كه تحريم را به نوشيدن اختصاص داده اشاره مى‌نمايد.

در بيان حكم ولوغ سگ آمده:

«و على أيّة حال فلا كلام عندنا و عند اكثر الفقهاء من العامّة في نجاسة الكلب عيناً و نجاسة الإناء الذي ولغ فيه...». (٢٥)

سپس مى‌افزايد: اين قولِ اكثر عالِمان است و از ميان صحابه، حضرت على(ع) و ابن عباس و ابو هريره به اين قول قايل شده‌اند. از عروة بن زبير همين روايت شده است، همين مطلب مورد نظر شافعى و ابو حنيفه و پيروان او و نيز رأى ابو ثور و ابو عبيد و احمد است. سپس از زهرى و مالك و داود و ابن منذر قول به پاكى آبى را كه سگ در آن ولوغ مى‌كند نقل مى‌كند.

به طور كلى به آرا و ديدگاه مذاهب ديگر اهميت داده شده و به نظر اماميه بسنده نشده است. به رغم اين كه كتاب نگرش فراگيرى به ديگر مذاهب ندارد و در صدد بررسى تطبيقى آنها نبوده است اما مسأله‌اى را نمى‌يابيد كه بدون اشاره به رأى اهل سنت نوشته شده باشد. دائرة المعارف كويتى با اين كه عنوان عامى برگزيده «الموسوعة الفقهية» اما فقط به ذكر ديدگاه مذاهب چهارگانه اهل سنت پرداخته و ديگر مذاهب اسلامى خصوصاً فقه شيعه را به كلى حتى به صورت اشاره نياورده است . شگفت آن كه وقتى نويسنده مسأله

(٢٢) موسوعة الفقه الاسلامي طبقاً لمذهب أهل البيت(ع) ١ : ٢١٣.
(٢٣) موسوعة الفقه الاسلامي طبقاً لمذهب أهل البيت(ع) ١ : ٢١٢.
(٢٤) موسوعة الفقه الاسلامي طبقاً لمذهب أهل البيت(ع) ١ : ٣٢٨ .
(٢٥) موسوعة الفقه الاسلامي طبقاً لمذهب أهل البيت(ع) ١ : ٤٢٥ .