٤. بى طرفى كامل: دايرة المعارف در برابر ديدگاه‌هاى مختلف، كاملاً بى طرف است، بنابر اين، در دايرة المعارف، جرح و تعديل و ترجيح بين آرا و داورى بين ادلّه، روا نيست مگر در محدوده‌اى كه بين اين گرايش‌ها رخ داده است و جزء بحث به حساب مى‌آيد.

٥. گزارش توصيفى: شيوه دايرة المعارفى، تكيه بر گزارش توصيفى از مباحث دارد، بدين معنا كه عصاره مطالب موجود در كتب، به سبك ويژه‌اى و بدون آنكه آسيبى به مضمون آن برسد، بازسازى و عرضه مى‌گردد،

بنابر اين، وظيفه دايرة المعارف، گزارش از معانى است نه ايجاد معانى.

در دايرة المعارف به مفهوم جديد آن، مؤلّف موضوع تازه‌اى را مطرح نمى‌كند، بلكه به منزله معمارى ظاهر مى‌شود كه ساختمان دانش بشرى را به آراسته‌ترين شكل براساس اسلوب تازه‌اى، بنيان مى‌نهد. در نتيجه، اهتمام او گزارش دادن از يك موضوع علمى است كه در دل منابع مربوط به آن نهفته است و اين گزارش با استفاده از تنظيم مباحث به شكل واضح و خالى از ابهام و بدون اعمال اجتهاد يا تصرف در آنها ارائه مى‌گردد. وظيفه نويسنده، گزارش محتويات است، نه ارائه نظريه و ايجاد محتويات. به همين دليل، مجالى براى ظهور شخصيت علمى نويسنده در عرصه بحث باقى نمى‌ماند، مگر در حدى كه تنظيم شكلى و هندسى در مباحث دايرة المعارف ايجاد مى‌كند. طبعاً فن دايرة المعارف نويسى نيازمند توانايى بالا و تسلط كامل بر موضوع مورد بحث است.

اما در روش سنتى، نويسنده تا آنجا كه در توان دارد، در ماده و صورت، اسلوب و مضمون بحث، آرا و اجتهادات خود را اعمال مى‌كند، يعنى به منزله مهندس و مؤسس است.

٦. اتقان و استحكام: يكى از امتيازات دايرة المعارف اين است كه اوّلاً، اطلاعات ارائه شده در كتاب از اتقان و استحكام برخوردارند ، ثانياً، جهت مزيد آگاهى، در ذيل مقالات، مصادر و منابع اصلى بحث آورده مى‌شود.