عناوين ثانوى، احكام واقعى و احكام ظاهرى از اختصاصات و امتيازات فقه شيعه است. اين تفصيلات فقهاى ما، مبناى استنباط و اجتهاد را به طور جدى قانونمند مى‌كند. همان طور كه يك رياضى دان روى اصول رياضى سير مى‌كند، فقهاى ما مخصوصاً فقهاى معاصر، حركت فقهى را روى قانون خاصّى مى‌برند. اين قانونمندى اگر در اختيار مكاتب ديگر قرار بگيرد، فقه اسلامى را بسيار غنى مى‌كند.

فقه اهل بيت(ع): آيا دايرة المعارف در ساده سازى زبان فقهى نيز مى‌تواند مؤثرباشد؟

آيت اللّه‌ آصفى: ما ثروتى داريم كه متأسفانه به دو دليل اين ثروت فقهى ما از مكاتب فقهى معاصر و از كتابخانه‌هاى فقهى معاصر پنهان مانده است و در اين كتابخانه‌ها آنچنان كه بايد حضورى ندارد:

اوّل، زبان فقهى است كه به آسانى براى ديگران قابل فهم نيست. يادم هست يكى از فقهاى معاصر ما از اهل تسنن، در صدد شد كه بحث مستقلات عقلى و غير مستقلات عقلى را كه يكى از امتيازات فقه شيعه است، موضوع دكترايش قرار دهد؛ يكى از مشكلات بزرگى كه با آن مواجه شد، زبان فقهى بسيار دشوار فقه ما بود. فكر مى‌كنم اين مشكلات زبان فقهى و مشكل هر زبان فنى، يك امر بسيار طبيعى است. بالاخره هر فنى و هر علمى، يك زبان مخصوص به خود دارد كه هر چه آن علم پيشرفت بيشترى بكند و فنى‌تر بشود آن زبان مشكل‌تر مى‌شود. شما نمى‌توانيد كسى را پيدا كنيد كه تحصيلاتش در سطح عالى باشد ولى تخصصى در فيزيك نداشته باشد اما بتواند زبان فنى فيزيك دانان را به راحتى بفهمد. زبان فنى، مشكل هر علمى است ولى بالاخره ما براى اين كه فقه خود را به مكاتب فقهى دنيا معرفى كنيم بايد سعى كنيم اين زبان فقهى را آسان كنيم تا