در مقدمه مباحث حجج و امارات، بحث هاى تمهيدى بسيار پر اهميتى مطرح شده است، مانند بحث حجيت قطع، تفاوت ميان حجيت ذاتى و حجيت تعبدى، حكم شك در حجيت، حقيقت حجيت تعبدى كه از آن به حكم ظاهرى تعبير مى‌شود و چگونگى اجتماع آن با حكم واقعى، نيز انواع حجت ها و دليل ها و تقسيم آنها به امارات(ادله اجتهادى) و اصول عمليه(ادله فقاهتى) و تفاوت ميان اقسام آنها. اين بحث ها بسيار گسترش يافته و نظريات تازه و اصطلاحات جديدى در آنها ايجاد شده است. بر پايه اين بحث ها، بسيارى از اشتباهاتى كه پيش از اين به سبب منقّح نبودن اين بحوث در فهم يا به كارگيرى ادله واقع مى‌شد، بر طرف گرديد.

چهارم، مباحث اصول عمليه(ادله فقاهتى): اين مبحث به بحث در باره وظيفه شرعى يا عقلى مكلفان به هنگام شك در تكليف مى‌پردازد كه يا استصحاب است، يا برائت يا احتياط، يا تخيير. بحث از اصول عمليه و اقسام و موارد و ادله و شروط آنها و از طرفى روابط ميان خود اين اصول، و از طرفى ديگر، روابط اين اصول با امارات، گسترش يافت.

اين بحث هاى مهم و ابتكارى، درهاى تازه و سبك هاى جديدى را در استدلال فقهى گشودند كه پيش از آن سابقه نداشت.

پنجم، مباحث تعارض ادله: موضوع اين بخش، بحث در باره تعارض ادله است و تفاوت آن با تزاحم ـ كه باب و اصطلاح تازه‌اى است و اخيراً در علم اصول پديد آمد ـ و تقسيم تعارض به تعارض غير مستقر و تعارض مستقر. در تعارض غير مستقر، جمع عرفى ميان طرفين تعارض، ممكن است و از قواعد اين جمع بحث مى‌شود. در تعارض مستقر، جمع عرفى ميان طرفين تعارض ممكن نيست و از اقسام اين تعارض و وقوع آن گاهى ميان دو دليل قطعى و گاهى ميان يك دليل قطعى و يك دليل ظنى معتبر ـ خبر ثقه ـ و گاهى ديگر بين دو خبر ثقه، نيز از احكام هريك از اين اقسام از جهت ترجيح يا تخيير يا تساقط، بحث مى‌شود. اينها نيز بحث هاى مهمى است كه فقيه در اكثر فروع و ابواب