بود ـ چهار منبع اصلى علم رجال براى توثيق رجال و اسانيد روايات شيعه به شمار مى‌روند. اگر اين چهار كتاب نبود، باب توثيق رجال و اسانيد در بيشتر روايات، بسته مى‌ماند.

همچنين شيخ، دو مجموعه حديثى بزرگ تأليف كرد: يكى كتاب تهذيب كه شرح روايى استدلالى كتاب مقنعه استادش شيخ مفيد است. وى در اين كتاب، روش استنباط روايى را بر همه ابواب فقه تطبيق داد. ديگرى كتاب استبصار است كه آن را براى علاج تعارض و اختلاف روايات در فروع فقهى، تأليف كرد. شيخ طوسى با اين كار، همه ابزارهاى نظرى و كاربردى را براى به كارگيرى فقه اجتهادى فراهم آورد و اين در مقايسه با عصر قبل از شيخ، گامى بلند و جهشى بزرگ بود.

مهم‌ترين ويژگى‌هاى دوره جهش:

١. قانونمند كردن عمليات استنباط و اجتهاد در فقه اماميه و توضيح مبانى و روشهاى آن در عرصه‌هاى اصول فقه و حديث و رجال. در كتب اصولى اين دوره، «كتاب» و «سنت» و «عقل» و «اجماع» به عنوان منابع استنباط و ادلّه فقه تعيين شدند. البته مراد از اجماع، اجماعى بودكه متضمن قول معصوم يا كاشف از آن گرچه به دلالت عقلى باشد. بنابر اين، اجماع فقط كاشف از سنت بود. همچنان كه مراد از عقل، حكم بديهى و يقينى عقل بود نه گمان ها و قياس ها و استحسان ها.

٢ . پيراستن استدلالات فقهى از برخى شيوه‌هاى بيگانه با فقه كه در مذاهب ديگر، معمول بود و از طريق آنها به فقه اسلامى راه يافته بود. همچنين، پيراستن استدلالات فقهى از تكيه بر بعضى بحوث عقلى كلامى كه در آن روزگار رايج بود، و تكيه بر روش فقهى اصيل كه همانا استخراج احكام شرعى از ادله شرعى متبلور در كتاب و سنت صادره از پيامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) است.

٣ . اجراى اين روش اصيل فقهى به صورت فراگير و متنوع در همه ابواب فقه. اين كار، توانمندى فقه شيعه براى پرداختن به هرگونه و هر اندازه از تفريعات مسايل فقهى را به