١. همان گونه كه در عنوان مقاله گذشته و نگاشته حاضر، مشاهده مى‌كنيد، اين بحثها، تقريرى است از آيت اللّه محمدى گيلانى، و در هر تقرير، دريافت تقرير كننده از بحث ارائه مى‌گردد و نه تمامى بحثهاى به ميان آمده.

البته در همين مقام، اين كار بزرگ آيت اللّه محمدى گيلانى، ستودنى است كه با تقرير و نگارش اين بحث در آن جلسات خصوصى تابستان، زمينه حفظ اين اسناد گرانبها را فراهم كرده‌اند.

٢. اين بحثها در تابستان سال ١٣٤٣ه.ش. و پس از آزادى از زندان، ارائه گرديده است. شرايط زمان و مكان و نيز القاى بحث در يك محيط خودمانى و خصوصى، همچنين در اختيار نبودن منابع براى امام و... همه و همه، در شيوه طراح، بى‌دخالت نبوده‌اند. همان گونه كه در شماره نخستين و اين شماره، مشاهده مى‌كنيد، حضرت امام، نخواسته‌اند به گونه‌اى تفصيلى و از زاويه‌هاى گونه گون، به بحث بپردازند، بلكه تنها به گوشه‌ها و بخشى از مناظر كلام اشارت داشته‌اند.

و اين نكته، در حقيقت، برخاسته از مقتضيات زمانى و مكانى اين جلسه‌ها بوده است.

٣. دستاورد اين جلسه‌ها، با همه ايجاز و گزيده‌گويى، از زواياى گوناگون به عنوان اسنادى مهم و در خور اعتنا، تلقى مى‌شوند و افزون بر ديدگاهها و آراء و مستندات در خور درنگ كه در درسها مشاهده مى‌كنيد، اين نكته كه حضرتش در متن درگيريهاى سياسى و نيز در تعطيلات تابستانى، همچنان شيفته فقه و تعليم آن بود، نكته درس آموزى براى فقه پژوهان است تا تلاش و عشق ايشان را در اين وادى، سر لوحه كار خويش قرار دهند و راه ايشان را در مسير تدريس و تحصيل بپيمايند.