فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٥٥ - بليط بخت آزمايى اسناد فقهی امام خمينى رضوان اللّه تعالى عليه

دليل، ناتمام بودن استدلال به روايت:

«لا سبق الاّ في: الخفّ و الحافر و النصل». (٤)

شرط بندى ممنوع است مگر در سه مورد: سواركارى با شتر، چارپايان ديگر و تيراندازى، روشن مى‌شود. درباره اين روايت گفته‌اند كه اگر«سبق» را به فتح باء بخوانيم، تنها بر حرمت مال مسابقه ( شرط بندى) دلالت‌خواهد داشت و اگر آن را به سكون باء بخوانيم، بر حرمت عمل نيز دلالت مى‌كند. ناتمام بودن استدلال به اين روايت بدان خاطر است كه داخل شدن خريد و فروش بليط بخت آزمايى در عنوان مسابقه، جاى گفت و گو دارد، بلكه بدون شك، از عنوان مسابقه خارج است.

خلاصه: دليل حرمت‌خريد و فروش بليط بخت آزمايى، عبارت است از صدق عنوان: «اكل به باطل» بر آن، امّا لازم است بدانيم اين دليل، تنها بر حرام بودن تصرّف مورد انتظار دلالت مى‌كند كه از آن، تعبير به اكل مى‌شود و شايستگى آن را ندارد كه دلالت بر حرام بودن بليط بخت آزمايى بكند