عن محمد بن حكيم قال سالت اباالحسن(ع) فقلت: المراة التى لاتحيض مثلها و لم‌تحض كم تعتد؟ قال: ثلاثة اشهر.قلت: فانها ارتابت قال: تعتد آخر الاجلين؛ تعتد تسعة اشهر.قلت: فانها ارتابت. قال: ليس عليها ارتياب لان الله عزوجل جعل للحبل وقتا فليس بعده ارتياب. (٤٤)

از امام هفتم(ع) پرسيدم: عده زنى كه همانندش عادت نمى‌شود و تاكنون نشده، چه اندازه است؟فرمود: سه ماه.

گفتم: او شك دارد (احتمال باردارى)

فرمود: به اندازه مدت طولانى‌تر[ميان سه ماه و زايمان ]، نه ماه عده نگهدارد

گفتم: ]باز هم [شك دارد. فرمود: درباره او شكى روا نيست؛ چه خداوند بزرگ براى آبستنى وقتى را قرار داده است كه پس از آن شكى نيست.

موضوع پرسش «زنى كه عادت نمى‌شود و مانندش نيز چنين است» اين به درستى همان موضوع روايات دسته دوم است كه بدين سان، اين دو با يكديگر ناسازگار و متناقض خواهند بود.گونه ديگر از تعبير، در چند روايت اين چنين آمده است:

١. صحيحه حلبى از امام صادق(ع) كه فرمود:

عن الحلبى عن ابى عبدالله(ع) قال: عدة المراة التى لا تحيض و المستحاضة التى لاتطهر ثلاثة اشهر و عدة التى تحيض و يستقيم حيضها ثلاثة قرؤ. (٤٥)

(٤٤)همان، ص٤١٢ و ٤١٣.
(٤٥)همان، ص٤١٢.