عامر بن قيس از انصار بود. [١] برخى مفسّران، آيات ٦٢ و ٧٤ توبه (٩) در پى آن دانسته‌اند كه وى اخبار منافقان را به عرض پيامبر صلى الله عليه و آله رسانيد، ولى منافقان آن را انكار نموده، سوگند ياد كردند كه عامر دروغگو است و با نزول آيات مزبور، منافقان رسوا شدند. [٢]

عاميل بن رحيل‌

--) گاو بنى‌اسرائيل‌

عائد/ اسماوصفات‌

اين صفت فعلى خداوند از «عاد، يعود» به معناى به سوى كسى رفتن و به طرف كسى برگشتن است. [٣] اين‌ صفت فعلى دو بار در قرآن آمده است:

١. درباره كافران:

... وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ ....

انفال (٨) ١٩

٢. درباره بنى‌اسرائيل:

... وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا ....

اسراء (١٧) ٨

عايشه بنت ابى‌بكر

عايشه، دختر ابى‌بكر و از همسران رسول خدا صلى الله عليه و آله بود. آن حضرت در مكّه، دو يا سه سال ماند و به هنگام هجرت با وى ازدواج كرد. [٤] نزول آيات آغازين سوره‌ تحريم (٦٦) درباره توطئه و آزارهاى وى و حفصه، عليه پيامبر صلى الله عليه و آله دانسته شده كه خداوند ضمن افشاى آنها، به زنان، در برابر هرگونه اقدامى عليه پيامبر صلى الله عليه و آله هشدار داد. [٥] در شأن نزول آيات ٢٨ و ٢٩ احزاب (٣٣) نيز، كه سخن از بهانه‌گيرى و خواسته‌هاى دنيايى برخى همسران پيامبر است، از عايشه ياد شده و از آنان خواسته شده تا بين خدا و رسول صلى الله عليه و آله و دنيا و زينتهاى آن يكى را برگزينند. [٦]

عايشه بنت عبدالرّحمن‌

«عايشه بنت عبدالرّحمن بن عتيك»، همسر «رفاعة بن وهب» است. [٧] برخى مفسّران، آيه ٢٣٠ بقره (٢) را در پى آن دانسته‌اند كه عايشه پس از طلاق بائن از رفاعه به همسرى عبدالرّحمن بن زبير درآمد و قبل از آميزش و طلاق از وى قصد رجوع به همسر اوّل خود را داشت كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: رجوع به رفاعه، نيازمند آميزش با «محلّل» است. [٨]

[١] . الاصابه، ج ٣، ص ٤٨٣؛ الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ٨، ص ١٢٣

[٢] . مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٦٨ و ٧٨؛ الجامع لاحكام القرآن، قرطبى، ج ٨، ص ١٢٣ و ١٣١

[٣] . اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج ٢، ص ٩٥٧

[٤] . اسدالغابه، ج ٧، ص ١٨٧

[٥] . جامع‌البيان، ج ١٤، جزء ٢٨، ص ٢٠٠؛ مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٤٧١-/ ٤٧٤

[٦] . جامع‌البيان، ج ١١، جزء ٢١، ص ١٨٨؛ مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٥٤-/ ٥٥٥

[٧] . اسدالغابه، ج ٢، ص ٢٨٩

[٨] . مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٥٨٠؛ الكشاف، ج ١، ص ٢٧٥