بِإِحْسانٍ وَ لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً إِلَّا أَنْ يَخافا أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ‌ ....

بقره (٢) ٢٢٩

٦٤. تظاهر زن به فحشا، مجوّز سختگيرى، به منظور پس گرفتن مهريّه و طلاق خلع:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً وَ لا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ ما آتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ ...

وَ إِنْ أَرَدْتُمُ اسْتِبْدالَ زَوْجٍ مَكانَ زَوْجٍ وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً أَ تَأْخُذُونَهُ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً.

نساء (٤) ١٩ و ٢٠

٢. طلاق سوم‌

٦٥. جدايى دايمى زن و مرد، بعد از طلاق سوم:

الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ‌ ... تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَعْتَدُوها وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ‌ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا ....

بقره (٢) ٢٢٩ و ٢٣٠

٦٦. عدم جواز ازدواج مرد با زن سه طلاقه خويش، مگر در صورت فاصله شدن شوهر ديگر (محلّل):

الطَّلاقُ مَرَّتانِ‌ ... فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ‌ ....

بقره (٢) ٢٢٩ و ٢٣٠

٦٧. جواز ازدواج مرد با زن سه طلاقه خود، مشروط به آميزش محلّل با آن زن:

فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُها لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ. [١]

بقره (٢) ٢٣٠

٦٨. ازدواج شوهر اوّل با زن سه طلاقه خود، مشروط به نكاح دايمى با مرد ديگر و طلاق پس از آن:

بقره (٢) ٢٣٠

٦٩. از بين رفتن رابطه زوجيّت با انقضاى عدّه، و احتياج به عقد مجدّد، براى ادامه زندگى با شوهر سابق:

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ‌ ... ذلِكُمْ أَزْكى‌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ ... [٣]

بقره (٢) ٢٣٢

٧٠. مجاز نبودن شوهر در جلوگيرى از ازدواج زن مطلّقه خويش، پس از انقضاى عدّه:

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ‌ ... [٤]

بقره (٢) ٢٣٢

[١] . انتخاب كلمه «زوجاً» به جاى «رجلًا» بر عقد ازدواج دلالت دارد، بنا بر اين، كلمه «تنكح» بايد بر معنايى زيادتر از عقد دلالت كند و آن معنا، آميزش است‌

[٢] . مطرح كردن طلاق از سوى شوهر دوم، حاكى است كه‌بايد ازدواج با او دايمى باشد و نه موقّت، چون در ازدواج موقّت، طلاق نيست‌

[٣] . با توجّه به اينكه در آيات قبل، از ادامه زندگى قبل ازانقضاى عدّه تعبير به «امساك» و «ردّ» شده و در اين آيه تعبير «نكاح» آمده است، معلوم مى‌شود با انقضاى عدّه، رابطه زوجيّت تمام مى‌شود

[٤] . بنا بر اينكه «فلاتعضلوهنّ» خطاب به شوهر سابق باشد، بر اين مبنا مراد از «ازواجهنّ» نيز مردى غير از شوهر سابق است. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٥٨٣)