اميلى: ولى استاد! تئورى مدرنيزسيوان و يا همان توسعه شتابان را خيلى از دانشمندان علوم سياسى بيان كرده‌اند كسانى مثل جيمز بيل، استاد برجسته آمريكايى. شائول بخّاش و ويليام دورمان و حتى نيكى كدى هم به اين مسئله اشاره دارند كه سياست اصلاحات ارضى شاه و برنامه مدرن‌سازى وى باعث شد كه تضاد ميان قشر سنتى جامعه و بخش كهنه اجتماع و يا به عبارتى همان سنت‌گرايان پديد بيايد كه با نوسازى تضاد شديدى داشتند و از طرفى شاه نتوانست در تلاش بى‌امانش، جهت رهايى كشور از عقب‌ماندگى، ملت را با خود همراه كند. اين اظهارات دورمان است كه در فصلنامه پژوهش سال ٣ ش ١٠ ص ١٥٥ آمده است.

احمدى: خانم! اين بدترين توهين به ملت ايران است! ديكتاتور و حاميان ديكتاتورتر بين‌المللى آن مى‌خواهند كشور را به طرف رشد صنعتى، و مدرن شدن زندگى اجتماعى و اقتصادى ببرند، ولى ملت ايران چون قرون وسطايى فكر مى‌كند به خاطر مخالفت با اين رشد، انديشمندان، سياسيون، جوانان حتماً بى عقل آن، در برابر اين رشد و بهتر شدن زندگى مردم مى‌ايستند. دستگير مى‌شوند به زندان مى‌روند، شكنجه و اعدام مى‌شوند، بعد كل ملت در برابر گلوله با دست خالى مى‌ايستند؛ آن وقت آقايان چون خودشان آمريكايى هستند و مى‌خواهند نقش ايالات متحده، اينجا مبهم بماند مى‌گويند: مردم عقب‌مانده ايران پيشرفت را نپذيرفتند و آن را بالا آوردند! بلكه راضى شدند جوانشان جلوى گلوله و جوخه‌هاى آتش بايستند. گلوله ژ ٣ بخورند. مى‌دانى گلوله ژ ٣ يعنى چه؟ تا شاه را نگذارند آن توسعه و رشد را پى بگيرد.

اميلى: استاد! من مقصودم توهين نبود، اين تئورى معروف بين‌المللى است،