ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤ - ترجمهء خطبهء صد و پنجاه و دوم

است آن ذات اقدس عالم است بدون وجود معلوم و پرورنده ايست بدون اين كه پرورنده شده اى وجود داشته باشد او توانايى است بدون اين كه موضوعى براى اجراى قدرت موجود باشد .
پيشوايان دين خورشيد فروزان [ امامت ] سر كشيد و فروغى تابناك درخشيد و ستارهء روشن خلافت الهى روشن و نمايان گشت . معتدل شد آنچه كج بود . خداوند گروهى را به گروهى و روزگارى را به روزگارى تبديل فرمود و ما در انتظار دگرگونىهايى بوديم همان گونه كه قحطىزده به انتظار باران بنشيند و جز اين نيست كه پيشوايان [ الهى ] تدبير كنندگان و مديران الهى مخلوقات او و عارفان آنان مى باشند و كسى به بهشت داخل نمى شود مگر اين كه پيشوايان الهى را بشناسد و آنان نيز او را بشناسند و كسى به دوزخ داخل نگردد مگر اين كه آنان را منكر شود و آنان نيز او را منكر گردند . قطعا خداوند متعال شما را به اسلام مخصوص فرمود و شما را براى خود برگزيد زيرا اسلام ، اسمى از سلامت و مجمع كرامت است خداوند متعال طريق خود را براى شما برگزيد و آشكار ساخت ، دلائل و راهنماهاى خود را از علم آشكار و حكمتهاى باطن كه شگفتىهاى آن پايان نيابد و حقايق اعجابانگيز آن تمام نشود و در آن قرار داد جايگاه‌هاى روييدن نعمتها و چراغهاى روشنگر تاريكىها را درهاى خيرات جز با كليدهاى او گشوده نشود و تاريكىها جز با چراغهاى آن ، از بين نرود خداوند سبحان حمايت نمود هر كس را كه پناه به او برد و مراعات آن را به عهده خود گرفت . ذات اقدس ربوبى شفاى هر كس را كه شفا خواهد ، قرارداد و كفايت هر كس را كه كفايت طلب كند ، در آن قرار داد .