ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢١ - ٢ دستور اكيد به سبقتجويى به خيرات

روى زمين آمده است .
بديهى است كه اگر دين با امور زندگى دنيوى كارى نداشت ، توصيه و تأكيد كتاب الهى دين ( قرآن ) در بارهء مبارزه با فساد ، چه اخلاقى و چه حقوقى معقول نبود ، زيرا مردم معمولا زشتى و وقاحت فساد در روى زمين را مى فهمند و مى دانند كه زندگى با فساد و افساد امكانپذير نيست .
اين توهم كه دستور دين براى مبارزه با فساد يك قضيهء عقلى را بازگو مى كند ، توهمى است بيجا ، زيرا عمدهء عاملان فساد و پيروان آنان ، كار خود را فاسد نمى دانند و حتى بر مبناى خودخواهى گمان مى كنند كه كار شايسته اى انجام مى دهند ما در طول تاريخ با صدها تفسير و توجيه باطل در بارهء فساد و مفسدين روياروى هستيم كه به وسيلهء آنها خود را تبرئه مى كنند و چه بسا كه پليديها و خونريزيها و حقكشىهاى خود را مبارزه با فساد مى نامند دين مى گويد : تشخيص فساد و مفسد مانند تشخيص ديگر واقعيات ، با عقول و فطرتهاى ناب است نه با آنانكه اگر همهء بشريت را به نابودى بكشانند ، خود را حامى حق تلقى مى كنند .
٢ . دستور اكيد به سبقتجويى به خيرات مانند : يك - ( وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ ) ( براى هر كسى هدفى است كه رو به آن حركت مى كند . شما به خيرات سبقت بجوييد . ) [١] دو مسئلهء مهم در اين آيهء شريفه وجود دارد : الف - كلمهء « خيرات » شامل همهء انواع نيكىها است اعم از خير فردى ، اجتماعى ، مادى ، معنوى ، و دنيوى و اخروى . اگر كسى گمان كند كلمه « خيرات » تنها شامل خيرات

[١] . البقرة ، آيه ١٤٨ .