ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٥ - ١٨ - چنانكه خداوند حكيم در خلقت ستارگان آسمانى زيبائى را منظور فرموده است همچنان در نمودهاى نباتات و درختان و ديگر مناظر زمين زيبائى را آفريده است

وى اعلام فرمود كه اقدام بارتكاب به آن چه نهى شده است ، قرار گرفتن در معرض معصيت خداوند و به خطر انداختن مقام و منزلت خويش است .
پس حضرت آدم عليه السّلام اقدام به ارتكاب ممنوع كرد و اين اقدام با علم سابق خداوندى تطابق نمود . خداوند سبحان حضرت آدم عليه السّلام را پس از توبه بر زمين فرود آورد تا با نسل خود زمين را آباد و بوسيلهء او حجّت را براى بندگانش اقامه كند . خداوند متعال بندگان خود را پس از گرفتن آدم عليه السّلام از اين دنيا ، از دلائلى كه حجّت خداوندى را براى آنان تأكيد و تثبيت كند و ميان آن بندگان و معرفت خداوندى را بهم بپيوندد خالى نگذاشت ، بلكه بوسيلهء حجّتهائى از زبانهاى پيامبران برگزيده و حمل كنندهء امانتهاى رسالتش با آنان تجديد تعهّد مى فرمود .
اين ابلاغ قرن بدنبال قرن ادامه يافت ، تا اين كه اين ابلاغها و رسالتها و حجّت خداوندى با پيامبر ما محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله تتميم شد و عذر و تهديد او [ در بارهء گناهكاران و معاصى ] به نهايت رسيد . ) مباحث مربوط به خلقت حضرت آدم عليه السّلام و تحوّل و روحى كه در انسانها دميده شده است و جريان ذهنها و انديشه‌ها و تركيب موجوديّت انسان از همسانها و اضداد و سجدهء فرشتگان به آدم عليه السّلام و موضوع خبر دادن خداوند به فرشتگان در بارهء خلقت آدم عليه السّلام و مقدارى مسائل مربوط به شيطان در اين جريان ، و جريان هبوط آن حضرت بر زمين و فلسفهء اختصاص بعضى از انسانها براى پيامبرى [ در مجلَّد دوم از صفحهء ١٢٤ تا صفحهء ١٧٥ ] مشروحا بررسى شده است ، بهمين جهت در تفسير جملات فوق نيازى به تفصيل نديديم و اميدواريم مطالعه كنندگان و محقّقان ارجمند به مجلَّد مزبور مراجعه فرمايند در اين مبحث مطلبى را بطور مختصر در بارهء انطباق جريان حضرت آدم عليه السّلام در ارتكاب بخوردن گندم كه ممنوع شده بود ، بر علم سابق خداوندى متذكَّر مى شويم :