ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦١ - ١٧ - تركيب اجزاء ابر و بحركت در آمدن آن
نگشت خداوند متعال آن ابر را در حالى كه ريزان و قطعاتش بهم پيوسته بود فرستاد و در وضعى كه شاخههاى آن [ مانند خطوطى ] آويزان بود بزمين نزديك شد باد جنوبى جارى و ريزش پىدرپى آن ابر را بحركت در آورد و ريزش بارانش را شديد ساخت . ) ١٧ - تركيب اجزاء ابر و بحركت در آمدن آن مفاهيم بسيار با اهمّيّتى در جريان ابر و واحدهاى تشكيل دهندهء آن در جملات فوق آمده است . مباحث علمى مربوط به ابر و باران و بادها و پديدههاى الكتريكى كه در اصطكاك تند قطعات ابرى كه باردار الكتريكى مى باشند بسيار مهمّ و قابل توجّهء و بهره بردارى مى باشند و مطالعه كنندهء محترم بايد آن نظريّات و مسائل علمى را منظور نمايد و آن گاه با مفاهيم بسيار با اهمّيّتى كه أمير المؤمنين عليه السّلام در اين جملات بكار برده است مقايسه نمايد .
٢٧٩ ، ٢٨٩ - فلمّا ألقت السّحاب برك بوانيها و بعاع ما استقلَّت به من العبء المحمول عليها ، أخرج به من هوامد الأرض النّبات و من زعر الجبال الأعشاب فهي تبهج بزينة رياضها و تزدهى بما ألبسته من ريط أزاهيرها و حلية ما سمطت به من ناضر أنوارها ، و جعل ذلك بلاغا للأنام ، و رزقا للأنعام ، و خرق الفجاج في آفاقها ، و أقام المنار للسّالكين على جوادّ طرقها . ٧ - ( هنگامى كه ابر سينهء خود را با قطعات آن بر زمين پيوست [ مانند نشستن شتر با سينهء خود بر زمين ] و بار سنگينى را كه با خود حمل كرده بود بر زمين نهاد بوسيلهء بارش آن ابر ، گياه از خشكىهاى زمين و علفهاى تازه از مواضع بىگياه كوهها برآورد . در اين حال زمين با آرايش باغهايش شكوفا گشت و از پوشاك ظريفى از شكوفههاى معطَّر و زيبا كه بر تن كرده بود و از نظم پيوسته شكوفهها و بوتههاى با طراوت كه آنرا مى آراست ، بخود باليدن