ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٧ - ٢٢ - چگونه پيامبران الهى با افساد كنندگان در روى زمين مبارزهها كرده اند

١ - ألا و قد أمعنتم في البغي ، و أفسدتم في الأرض مصارحة للَّه بالمناصبة ، و مبارزة للمؤمنين بالمحاربة [١] ( بدانيد كه شما در ستمگرى فرو رفتيد و در روى زمين براى عرض اندام واضح در برابر خدا و مبارزه براى پيكار با مؤمنان ، فساد براه انداختيد . ) ٢ - فإذا أدّت الرّعيّة إلى الوالي حقّه ، و أدّى الوالي إليها حقّها عز الحقّ بينهم و قامت مناهج الدّين و اعتدلت معالم العدل و جرت على اذلا لها السّنن ، فصلح بذلك الزّمان و طمع في بقاء الدّولة ، و يئست مطامع الأعداء [٢] ( پس هنگامى كه مردم حقّ والى ( زمامدار ) را ادا كردند و والى هم حقّ مردم را ادا نمود ، حقّ ميان آنان عزيز مى شود و طرق دين همواره و پا بر جا مى گردد و نشانه‌هاى عدالت معتدل گشته و سنّتها بر حدّ وسط بجريان مى افتد و در نتيجه زمان صالح مى شود و بقاى دولت مورد اميد و طمعهاى دشمنان به يأس و نوميدى مبدّل مى گردد .
) ٣ - اللَّهمّ إنّك تعلم انّه لم يكن الَّذي كان منّا منافسة في سلطان و لا التماس شيء من فضول الحطام و لكن لنرد المعالم من دينك و نظهر الإصلاح في بلادك ، فيأمن المظلومون من عبادك و تقام المعطَّلة من حدودك [٣] ( خداوندا ، تو مى دانى كه آنچه كه ( اقدامى كه براى گرفتن حقّ ) از ما بوقوع پيوست از روى طمع و رقابت براى بدست آوردن سلطه و تحصيل پس مانده هائى از مال دنياى پست نبود ، بلكه آن اقدام و تكاپو براى ورود به طرق و نشانىهايى از دين تو و اظهار اصلاح در شهرهاى تو بود كه بندگان ستمديده ات در امن و امان باشند و كيفرها و قوانين راكد مانده ات بجريان بيفتند . )

[١] . خطبهء قاصعه ( ١٩٢ ) ص ٢٨٩ .
[٢] . خطبهء ٢١٦ ص ٣٣٣ .
[٣] . خطبهء ١٣١ ص ١٨٩ .