ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩ - ٦ - مخلوقات بدون احساس دشوارى در حركتى كه براى آنها مقرّر شده است با كمال تسليم به مشيّت بالغهء خداوندى راه خود را مى روند

٦ - مخلوقات بدون احساس دشوارى در حركتى كه براى آنها مقرّر شده است با كمال تسليم به مشيّت بالغهء خداوندى راه خود را مى روند .
خداوند متعال در قرآن مجيد مى فرمايد : ( قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَه أَنْداداً ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ وَجَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها وَبارَكَ فِيها وَقَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ . ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَهِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَلِلأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ ) [١] ( بانان بگو : آيا به آن خداوندى كفر مى ورزيد كه زمين را در دو روز آفريده و براى او همسانهائى قرار مى دهيد ، اوست پرورندهء عالميان .
و در روى زمين كوههائى . استوار قرار داد و در آن زمين بركت ايجاد كرد و توشه‌هاى زمينى را در چهار روزى مساوى براى خواهندگان در آن مقدّر فرمود . و سپس به آسمان پرداخت در حالى كه دودى بود ، سپس به آسمان و زمين گفت : بخواهيد يا نخواهيد ( بحركت بيفتيد ) آنها گفتند ما با اختيار مى آئيم ( حركت مى كنيم ) .
از اين آيات با كمال صراحت استفاده مى شود كه آسمانها و زمين با كمال رضايت وارد ميدان خلقت و حركت در مسير تعيين شده براى آنها گشته و راه خود را پيش گرفته‌اند . و اين اختيار و رضايت منافاتى با مضمون آيهء امانت ندارد كه در آن آيه آسمانها و زمين و كوه‌ها از حمل امانت خوددارى نموده‌اند ، زيرا امانت در آيه مزبور حقيقتى است بالاتر از آنچه در سورهء فصّلت آمده است ، آنچه در سورهء فصّلت آمده است ورود آسمان و زمين به دائرهء خلقت و قرار گرفتن در مجراى قانونى خود مى باشد . و امانتى كه در آيهء : ( إِنَّا عَرَضْنَا الأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَالْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَأَشْفَقْنَ مِنْها وَحَمَلَهَا الإِنْسانُ إِنَّه كانَ ظَلُوماً جَهُولًا ) [٢]

[١] . فصّلت آيهء ٩ تا ١١ .
[٢] . الأحزاب آيهء ٧٢ .