ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥١ - تتمة ١٢ - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم

زبان ، شانه ، گردن و غير ذلك .
موضوع دوم - اسناد نيروها و استعدادهائى بر فرشتگان مانند نيروها و استعدادهاى آدميان مانند « دل » ، « سويداى دل » .
موضوع سوم - در جملات فوق و جملات قبلى مقولاتى از قبيل همّت و عزم به فرشتگان اسناد داده شده است كه دلالت واضح بر وجود اراده و مبادى اراده و حتّى عزم كه از نتايج اختيار است در فرشتگان مى نمايد .
٢١٣ ، ٢٢٠ - تتمة ١٢ - آيا واقعا من انسان در همه حال از فرشتگان با عظمتترم قد اتّخذوا ذا العرش ذخيرة ليوم فاقتهم ، و يمّموه عند انقطاع الخلق إلى المخلوقين برغبتهم ، لا يقطعون أمد غاية عبادته ، و لا يرجع بهم الاستهتار بلزوم طاعته ، إلَّا إلى موادّ من قلوبهم غير منقطعة من رجائه و مخافته ، لم تنقطع أسباب الشّفقة منهم فينوا في جدّهم ، و لم تأسرهم الأطماع فيؤثروا وشيك السّعي على اجتهادهم ٢٢ - ( خداوند صاحب عرش را براى روز احتياجشان ذخيره نموده‌اند ، در آن هنگام كه خلق از خدا منقطع و به مخلوقات متوجّهند ، فرشتگان فقط خدا را مورد توجّه و گرايش قرار مى دهند . پايان غايت عبادت خداوندى را قطع نمى كنند [ براى آن پايانى تعيين نمى كنند ] علاقهء شديد آن فرشتگان براى التزام اطاعت خداوندى ، آنان را ارجاع نمى كند مگر به موادّى در دلهاى آنان كه از رجاء و خوف خداوندى گسيخته نمى شوند ، عوامل بيم آميخته با اشتياق از آنان قطح نمى شود تا در تلاش و كوشش سست شوند و حرص و آزهاى دنيوى آنانرا به اسارت نكشيده است تا كوششهاى منتج منافع دنيوى را بر كوشش و جدّيّت بر ابديّت مقدّم بدارند . ) در جملهء اوّل از جملات مورد تفسير ، اين حقيقت ديده مى شود كه