ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٩ - ١٦ - تقسيم آبها در روى زمين

را زنده خواهد كرد و او بر همه چيز تواناست . ) همهء آنچه كه در زمين خلق شده است ، براى استفادهء انسانها است .
( هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الأَرْضِ جَمِيعاً . . . ) [١] ( اوست خداوندى كه هر چه را كه در زمين است ، همهء آنها را براى شما آفريده است . ) ٢٦٥ ، ٢٦٨ - ثمّ لم يدع جرز الأرض الَّتي تقصر مياه العيون عن روابيها ، و لا تجد جداول الأنهار ذريعة إلى بلوغها حتّى أنشأ لها ناشئة سحاب تحيي مواتها و تستخرج نباتها ٥ - ( سپس خداوند سبحان سطوح بىآب و علف زمين را كه آبهاى چشمه سارها به بلندىهاى آن سطوح نمى رسيد و جويبارهاى رودخانه‌ها وسيله اى براى رسيدن به آن سطوح پيدا نمى كردند رها نفرمود و ابر نمودار براى آن سطوح مرتفع كه مرده‌هاى آنها را احياء كند و گياهش را بروياند خلق كرد . ) ١٦ - تقسيم آبها در روى زمين از جملات فوق استفاده مى شود كه خداوند متعال تقسيم آب را در روى زمين به ملاك نيازها مقرّر فرموده است ، در آن قطعات از روى زمين كه آبهاى چشمه سارها به آنها نمى رسد ، بوسيلهء تصاعد بخارها از درياها كه به صورت ابر در مى آيند و بر روى زمين مى بارند ، سيراب مى نمايد . از اين جملات مى توان استنباط كرد كه در هر نقطه اى از سطح زمين كه نيازى براى آب است ، يا از زير زمين و يا بوسيلهء جويبارها و چشمه سارها و يا بوسيلهء ابرها آن نياز مى تواند برطرف شود اگر چه در خيلى از موارد كار و كوشش بشر براى رفع نياز با برخى از وسائل فوق ضرورت پيدا مى كند ، مانند حفر چاه‌ها و

[١] . البقرة آيهء ٢٩ .