تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٠٧ - استدلال باخبار جهت حرمت غيبت

حديث نمود پدرم، از پدرانش، از على عليه السّلام كه فرمودند:

من قال فى مؤمن ما رأته عيناه و سمعت اذناه ممّا يشينه و يهدم مروّته فهو من الّذين قال اللّه عزّ و جلّ انّ الّذين يحبّون ان تشيع الفاحشة فى الّذين آمنوا لهم عذاب اليم.

( كسيكه درباره مؤمنى بگويد آنچه را كه چشمانش از او ديده و گوشهايش از او شنيده و آن امر گفته شده موجب خوارى وى گشته و مروّتش را منهدم نمايد پس گوينده از كسانى است كه حقتعالى درباره‌اش فرموده: انّ الذين الخ).

شرح مطلوب‌

قوله: حرام بالادلّة الاربعة: يعنى كتاب، سنّت، عقل و اجماع.

قوله: و يدلّ عليه من الكتاب: ضمير در « عليه » به تحريم برمى‌گردد.

قوله: و لا يغتب بعضكم بعضا الخ: آيه (١٢) از سوره حجرات.

قوله: و التّفكّه به اكلا: كلمه « تفكّه » يعنى التذاذ بردن و ضمير در « به » به لحم راجع است.

قوله: و عدم شعوره بذلك: ضمير در « شعوره » به « المؤمن » راجع بوده و مشار اليه « ذلك » تفكّه مى‌باشد.

قوله: ويل لكلّ همزة لمزة: آيه (١) از سوره همزه.

قوله: لا يحبّ اللّه الجهر بالسّوء الخ: آيه (١٤٨) از سوره نساء.

قوله: انّ الّذين يحبّون ان تشيع الفاحشة: آيه (١٩) از سوره نور.

قوله: ما روى عن النّبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم الخ: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (٨) ص (٥٩٨) باين شرح نقل نموده:

محمّد بن الحسن، در كتاب المجالس و الاخبار بسندش، از ابى ذر، از حضرت نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در وصيّتى كه آنسرور فرمود نقل نموده كه حضرت فرمودند:

يا اباذر ايّاك و الغيبة، فانّ الغيبة اشدّ من الزّنا.

قلت: و لم ذاك يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم:

قال: لانّ الرّجل يزنى، فيتوب الى اللّه، فيتوب اللّه عليه و الغيبة لا تغفر حتّى‌