تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٢١ - مقاله مرحوم شهيد ثانى در كشف الريبه

نقصا مع عدم قصد انتقاصه بذلك، مع انّه داخل في التّعريف عند الشّهيد (ره) أيضا حيث عدّ من الغيبة ذكر بعض الأشخاص بالصّفات المعروف بها كالأعمش و الأعور و نحوهما.

و كذلك ذكر العيوب الجارية الّتي يراد شراؤها اذا لم يقصد من ذكرها إلّا بيان الواقع، و غير ذلك ممّا ذكره هو، و غيره من المستثنيات.

و دعوى أنّ قصد الانتقاص يحصل بمجرّد بيان النّقايص: موجبة لاستدراك ذكره بعد قوله ممّا يعدّ نقصا.

ترجمه:

مقاله مرحوم شهيد ثانى در كشف الرّيبه‌

مرحوم شهيد ثانى در كتاب كشف الرّيبه مى‌فرمايند:

غيبت عبارتست از اينكه انسانى را در حال غائب بودنش با چيزى كه انتساب خود را بآن مكروه دارد همچون امورى كه در عرف نقص و عيب محسوب مى‌شوند بقصد انتقاص و مذمّت ياد كنند.

مؤلّف گويد:

مثلا در اخبار از زيد بگويند:

مردى كه بسيار درشت‌خوى و عصبانى است آمد.

و اين عبارت را بقصد تنقيص و مذمّت نمودن زيد بگويند.

نقد مرحوم مصنّف بر شهيد عليه الرّحمه‌

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

طبق اين تعريف موردى كه شخص را با صفات ظاهره‌اى كه وجود آنها نقص محسوب گردد ياد كنند و گوينده قصد انتقاص نداشته باشد از غيبت خارج بود و حرمتى ندارد در حاليكه از نظر مرحوم شهيد اين نيز غيبت مى‌باشد زيرا وى نام بردن شخص را با صفاتيكه در عرف او را با آنها مى‌شناسند همچون اعمش و اعور و امثال ايندو در عداد غيبت قرار داده و حكم بحرمتش كرده است و همچنين ذكر كردن‌