تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٠٢ - استدلال بآيات جهت حرمت غيبت

ترجمه:

مسئله چهاردهم غيبت‌

[امر اوّل حرمت غيبت‌]

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

غيبت حرام است و ادلّه اربعه بر حرمت آن دلالت دارند.

از كتاب عزيز آياتى دلالت داشته كه ذيلا نقل مى‌شوند:

استدلال بآيات جهت حرمت غيبت‌

الف: لا يغتب بعضكم بعضا، أيحبّ احدكم ان يأكل لحم اخيه ميتا فكرهتموه. بعضى از شما غيبت برخى ديگر را ننمايد، آيا يكى از شما دوست دارد كه گوشت برادر خود را در حاليكه مرده است تناول كند!؟ پس از آن كراهت بورزيد.

در اين آيه شريفه حقتعالى مؤمن را برادر مؤمن قرار داده و عرض او را همچون گوشت وى محترم دانسته و التذاذ بردن از آن گوشت را بواسطه غيبت نمودن اكل خوانده و توجّه نداشتن برادر مؤمن بفعل و غيبت غيبت‌كننده را بمنزله حال موت فرض كرده و پرواضح است تناول از گوشت مردار برادر مؤمن حرام مى‌باشد قهرا آنچه بمنزله آن قرار داده شده بايد همان حكم را داشته و محكوم بحرمت باشد.

ب: ويل لكلّ همزة لمزة. ( واى بر هرعيب‌جوى بدزبان).

اثبات ويل در قرآن شريف نوعا بر كسانى مى‌باشد كه مرتكب حرام بلكه معصيت كبيره مى‌باشند بنابراين از آيه شريفه حرمت غيبت و عيب‌جوئى بوضوح استفاده مى‌شود.

ج: لا يحبّ اللّه الجهر بالسّوء من القول الّا من ظلم‌ ( خداوند دوست ندارد كسى آشكارا و علنى كلام بدى بگويد مگر شخصى كه مظلوم واقع شده).

از اين آيه شريفه بوضوح مبغوضيّت غيبت را مى‌توان استفاده كرد چه آنكه‌