تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٩٨ - بقيه صورى كه غيبت در آنها جايز است

كلام مرحوم مصنّف‌

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

اگر در استدلال مذكور به بيانى كه نقل گرديد مناقشه شود مى‌گوئيم:

ممكنست براى اثبات جواز غيبت در مورد منظور و محلّ كلام به صحيحه عبد اللّه بن سنان از مولانا الصّادق عليه السّلام استدلال كنيم.

راوى مى‌گويد:

مردى محضر مبارك حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مشرّف شد و عرض كرد:

مادرم دست لامس را از خودش كوتاه نكرده و با مردان اجنبى روابط نامشروع دارد چه بايد بكنم؟

حضرت فرمودند:

او را حبس كن.

عرض كرد: همين كار را كرده‌ام.

حضرت فرمودند: جلو آنانكه بر او داخل شده و با وى رابطه برقرار مى‌كنند را بگير.

عرض كرد: چنين كرده‌ام.

حضرت فرمودند: او را به‌بند زيرا هيچ احسانى بهتر از اين نيست كه وى را از معاصى و محارم خداوند عزّ و جلّ بازدارى تا آخر حديث شريف.

در اينحديث چنانچه ملاحظه مى‌شود سائل محضر مبارك پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از مادر خويش غيبت نموده و صراحتا از فسق و فجور مادرش ياد كرده و حضرت هم او را منع نفرمودند پس معلوم مى‌شود كه در مقام استفتاء غيبت جايز است.

ممكنست احتمال داده شود كه مادر سائل در اين عمل شنيع و فسق متجاهر بوده و بدين ترتيب جواز غيبتش از محلّ كلام خارج است.

در جواب مى‌گوئيم:

اين احتمال بر خلاف اصل است چه آنكه اصل عدم تجاهر بفسق مى‌باشد.