تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٩٧ - بقيه صورى كه غيبت در آنها جايز است

در اين استفتاء مستفتى نام ظالم را برده و غيبتش را نموده ولى جايز است و حرام نمى‌باشد.

البتّه اينحكم در صورتى است كه استفتاء موقوف باشد بر ذكر نام ظالم ولى اگر بتوانند جمع بين حقّين كرده و بدون اينكه نام ظالم را نزد مفتى ببرند حكم را از او سؤال كنند حقّ نام بردن از او را نداشته و متذكّر شدن اسمش موجب غيبت و ارتكاب حرمت مى‌باشد.

دليل بر جواز غيبت در اينصورت‌

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

ممكنست براى جواز غيبت در اينصورت به داستان هند همسر ابو سفيان و شكايتى كه از همسرش نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نمود استدلال كنيم.

هند محضر مبارك نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عرضه داشت:

ابو سفيان مردى آزمند و ممسك بوده بمن و فرزندم بمقدار كفاف نفقه نمى‌دهد.

پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را ردّ نكرده و بوى نفرمودند اين عبارت غيبت ابو سفيان است و بآن تكلّم مكن.

مناقشه در استدلال مذكور

ممكنست در اين استدلال مناقشه كنند و بگويند:

باين داستان نمى‌توان استدلال كرد و نمى‌توان گفت عدم ردّ حضرت دليل بر جواز غيبت مى‌باشد زيرا غيبت مثل ابو سفيان از محلّ كلام خارج است چون وى كافر بوده و صحبت ما در غيبت مؤمن مى‌باشد.