تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٥٠ - نقل اخبار داله بر حرمت لهو

عليه السّلام است كه مى‌فرمايند:

كلّ ما الهى عن ذكر اللّه فهو الميسر.

و از جمله: فرموده امام عليه السّلام است راجع بكسيكه براى سفر بمنظور صيد با بازها و شاهين‌ها از منزلش خارج شده بود:

انّما خرج فى لهو لا يقصر.

( از منزلش فقط بخاطر لهو خارج شده و نبايد نمازش را شكسته بخواند).

و از جمله: حديثى است كه در روايات غناء گذشت و آن فرموده حضرت ثامن الحجج عليه السّلام است در جواب كسيكه از سماع و شنيدن غناء سؤال كرد و گفت:

اهل حجاز در آن رأيى دارند؟

حضرت فرمودند: شنيدن غناء همچون لهو مى‌باشد.

و نيز فرموده امام عليه السّلام در ردّ كسيكه مى‌پنداشت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اجازه فرمودند مردم بگويند:

جئناكم، جئناكم، حيّونا نحيكم تا آخر حديث.

حضرت فرمودند:

اينها دروغ مى‌گويند خداوند متعال مى‌فرمايد:

اگر ما اراده مى‌كرديم كه لهو را اتّخاذ كنيم آنرا از نزد خود اتّخاذ مى‌نموديم تا آخر آيه.

و از جمله: حديثى است كه دلالت دارد لهو باطل است بضميمه ادلّه‌اى كه مدلولشان حرام بودن باطل مى‌باشد چنانچه در روايات غناء گذشت.

پس در برخى از روايات آمده:

هرلهوى از مؤمن باطل بوده مگر سه چيز:

مسابقه، بازى كردن مرد با اهل و همسرش تا آخر حديث.

و در روايت علىّ بن جعفر از برادرش عليه السّلام آمده است:

از حضرت راجع به بازى كردن با « اربعة عشر» و شبه آن سؤال كردم؟

امام عليه السّلام فرمودند: