تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٠٠ - بقيه صورى كه غيبت در آنها جايز است

قوله: و ان اوجب الوقيعة فيها: ضمير در « اوجب » به تنبيه راجع بوده و كلمه « وقيعه » يعنى غيبت كردن و ضمير در « فيها » به مرأه عود مى‌كند.

قوله: فى وجوبه: ضمير در « وجوبه » به تنبيه راجع است.

قوله: هذا اذا كان الاستفتاء الخ: مشار اليه « هذا » جواز غيبت در مقام استفتاء مى‌باشد.

قوله: و الّا فلا يجوز: يعنى و اگر استفتاء موقوف بر ذكر ظالم نباشد.

قوله: و يمكن الاستدلال عليه: ضمير در « عليه » به جواز غيبت در مقام استفتاء راجع است.

قوله: و اشتكائها الى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: ضمير در « اشتكائها » به هند برمى‌گردد.

قوله: و قولها: يعنى و قول هند.

قوله: انّه رجل شحيح: ضمير در « انّه » به ابو سفيان عود مى‌كند و كلمه « شحيح » يعنى خسيس و آزمند.

قوله: فلم يردّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عليها: ضمير در « عليها » به هند راجع است.

قوله: امكن الاستدلال بصحيحة عبد اللّه بن سنان عن ابى عبد اللّه عليه السّلام: اين روايت را مرحوم صدوق در كتاب فقيه طبع جديد ج (٤) ص (٥١) باين شرح نقل فرموده:

حسن بن محبوب از عبد اللّه بن سنان، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

جاء رجل الى النّبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فقال الخ.

قوله: عن المنكر الّذى يفعله: ضمير فاعلى در « يفعله » به مغتاب برمى‌گردد.

قوله: فانّه اولى من ستر المنكر عليه: ضمير در « فانّه » به ردع المغتاب راجع است و مراد از « منكر عليه» فعل مغتاب مى‌باشد.

قوله: فهو فى الحقيقة احسان فى حقّه: ضمير « هو » به ردع المغتاب راجع بوده و ضمير در « حقّه » به مغتاب برمى‌گردد.

قوله: و يدلّ عليه: ضمير در « عليه » به جواز غيبت در مورد حسم مادّه فساد راجع‌

تشريح المطالب، شرح فارسى بر مكاسب ؛ ج‌٣ ؛ ص٨٠١