تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٤٢ - مسئله دوم بازى با آلات قمار بدون عوض

قمار و ميسر آلات آن مى‌باشد بنابراين معناى « و الانتفاع بشيئ من هذا حرام و محرّم» اين مى‌شود كه استفاده بردن به هركدام از آلات قمار حرام است چه عوض در بين باشد و يا بدون عوض از آلات مزبور استفاده شود چه آنكه مناط حرمت انتفاع از آلات بوده كه اين مناط مورد بحث تحقّق دارد پس باينحديث بوضوح مى‌توان استدلال بر حرمت قسم دوّم نمود.

ذكر مؤيّد براى حرمت قسم دوّم‌

سپس مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

و مؤيّد حكم بحرمت است روايتى كه از كتاب مجالس مفيد ثانى فرزند شيخ طوسى رحمة اللّه عليهما بسندش از امير المؤمنين عليه السّلام در تفسير ميسر نقل شده و آن اينستكه حضرت فرمودند:

آنچه انسان را از ذكر خدا غافل كند ميسر مى‌باشد.

پس مناط و ملاك الهاء و اغفال از ذكر خدا است چه عوض و رهن در بين بوده و چه نباشد.

و نيز روايت فضيل چنين است، وى مى‌گويد:

از حضرت ابا جعفر عليه السّلام راجع به اشيائيكه مردم با آنها بازى مى‌كنند مانند: نرد، شطرنج سؤال كردم تا رسيدم به « سدّر » :

حضرت فرمودند:

وقتى خداوند متعال حقّ را از باطل مشخّص كرده، سدّر با كداميك از آنها است؟

راوى عرض نمود: با باطل.

امام عليه السّلام فرمودند:

پس تو را با باطل چكار.

اين روايت نيز مؤيّد حكم بحرمت است چه آنكه مناط اجتناب از شيئ را صرفا باطل بودن آن قرار داده بدون اينكه اشتمال بر عوض و رهن كوچكترين نقشى در اينمعنا داشته باشد.