تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٤٤ - مسئله دوم بازى با آلات قمار بدون عوض

قوله: و الاجماع عليها محقّق: ضمير در « عليها » به حرمت راجع است.

قوله: و الاخبار بها متواترة: ضمير در « بها » به حرمت عود مى‌كند.

قوله: لما عرفت: و آن اين بود كه در تحقّق ماهيّت قمار رهن و عوض معتبر است.

قوله: لقوّة انصرافها الى الغالب: ضمير در « انصرافها » به مطلقات راجع است.

قوله: فى الّلعب بها: ضمير در « بها » به آلات قمار راجع است.

قوله: و منه تظهر الخدشة: ضمير در « منه » به عدم اجراء احكام المطلقات بمجرّد الاستعمال راجع است.

قوله: بناء على انصرافه الى المتعارف: ضمير در « انصرافه » به نهى عود مى‌كند.

قوله: فى رواية ابى الرّبيع الشّامى: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (٢٣٩) باين شرح نقل فرموده:

محمّد بن علىّ بن الحسين در كتاب معانى الاخبار، از پدرش، از سعد، از يعقوب بن يزيد، از حسن بن محبوب و از محمّد بن موسى بن المتوكّل، از عبد اللّه بن جعفر الحميرى، از احمد بن محمّد بن عيسى، از حسن بن محبوب، از خالد بن جرير، از ابى الرّبيع الشّامى، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

سئل عن الشّطرنج و النّرد؟

فقال: لا تقربوهما.

قلت: فالغناء؟

قال: لا خير فيه، لا تقر به الحديث.

قوله: و الاولى الاستدلال على ذلك: يعنى على تحريم القسم الثّانى.

قوله: انّما الخمر و الميسر و الانصاب الخ: آيه (٩٠) از سوره مائده.

قوله: و فى تفسير القمّى عن ابى الجارود عن ابى جعفر عليه السّلام الخ: اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج (١٢) ص (٢٣٩) باين شرح نقل فرموده:

على بن ابراهيم در تفسيرش، از ابى الجارود، از مولانا ابيجعفر عليه السّلام در ذيل فرموده حقتعالى:

انّما الخمر و الميسر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشّيطان فاجتنبوه لعلّكم‌