تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٨ - بيع العذره نجس

١- مخالفت آن با رأى مشهور.

٢- قيام اجماع بر خلاف آن.

٣- وجود اخبار مانعه بر خلاف آن.

٤- موافقت آن با رأى ابو حنيفه.

قوله: التّصريح به عن بعض اهل اللّغة: ضمير در « به » به ظهور عذره در عذره انسان راجع است.

قوله: فى غيرها: يعنى در غيره عذره انسان.

قوله: بالاخبار العامّة المتقدّمة: يعنى خبر تحف العقول و روايت منقول از دعائم الاسلام و حديث نبوىّ مشهور.

قوله: و استشكل فى الكفاية: كتاب كفاية الاحكام اثر مرحوم سبزوارى است.

قوله: و هو حسن: ضمير « هو » به استشكال در حكم راجع است.

قوله: و فيه نظر: ضمير در « فيه » به القول بجواز بيع عذرة ما عدا الانسان عود مى‌كند.

و وجه نظر شايد اين باشد كه در عذره غير انسان بايد تفصيل داد و گفت:

اگر عذره نجس باشد همچون فضله غير مأكول اللّحم بيع آن جايز نيست و در صورتيكه عذره طاهر بوده و داراى منفعت غالبه باشد همچون فضله برخى از حيوانات مأكول اللّحم كه براى گرم كردن تنور با ريختن پاى گياهان مورد استفاده قرار مى‌گيرند البتّه بيع آن جايز و مشروع مى‌باشد پس بطور مطلق نمى‌توان بيع هرعذره غير انسانى را جايز و مشروع دانست.

متن:

فرع‌

الأقوى جواز بيع الأرواث الطّاهرة الّتي ينتفع بها منفعة محلّلة مقصودة.

و عن الخلاف نفي الخلاف فيه.

و حكى أيضا عن المرتضى رحمه اللّه الاجماع عليه.

و عن المفيد حرمة بيع العذرة و الأبوال كلّها إلّا بول الابل.

و حكي عن سلّار أيضا، و لا أعرف مستندا لذلك إلا دعوى أنّ تحريم الخبائث‌