تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٨١ - كلام مرحومه علامه

پس بنگر به صراحت كلام ايشان پس از اكل و شرب تنها استضائه زير سقف از منافع محرّم روغن متنجّس بوده و آن بخاطر نصّى است كه در آن وارد شده و اين مطابق است با آنچه مرحوم محقّق ثانى در حاشيه ارشاد از شهيد عليه الرّحمه در بعضى از فوائد و حواشى خود نقل فرموده و آن اينستكه محقّق ثانى فرموده:

انتفاع بردن از روغن متنجّس در تمام فوائدى كه در آن متصوّر است جايز و مشروع مى‌باشد.

مرحوم محقّق ثانى در حاشيه ارشاد ذيل كلام علّامه و شهيد ثانى عليه الرّحمه در مسالك بدنبال فرموده محقّق اوّل كه فرموده‌اند:

تجب ازالة النّجاسة عن الاوانى.

مى‌فرمايند:

اينحكم در جائى است كه ظروف و اوانى در چيزى استعمال شوند كه استعمالش موقوف بر طهارت است مانند اكل و شرب.

مفهوم اين كلام آنستكه در غير اكل و شرب از انتفاعاتى كه موقوف بر طهارت نيستند اشكالى ندارد.

و عنقريب از مرحوم محقّق ثانى در حاشيه ارشاد ذيل مسئله « انتفاع از اصباغ متنجّس» عبارتى را نقل خواهيم كرد كه دلالت دارد بر عدم توقّف جواز انتفاع از اصباغ بر طهارت، بنابراين اگرچه متنجّس باشند قابل انتفاع هستند.

و مرحوم شهيد ثانى در مسالك ذيل فرموده محقّق قدّس سرّه كه فرموده:

و كلّ مايع نجس عدا الادهان.

مى‌فرمايند:

در عدم جواز بيع ادهان متنجّس بنابر قول آنانكه مى‌فرمايند روغن متنجّس قبول طهارت نمى‌كند فرقى نيست بين اينكه براى انتفاع بردن در برخى امور صلاحيّت داشته يا اينطور نباشد چنانچه فرقى نيست بين اينكه بحالش اعلام شده يا طبق نصّ اصحاب بر آن بحالش اعلام نگردد.

و امّا روغنهائيكه بواسطه نجاست عارضى متنجّس شده‌اند همچون روغن زيتون‌