تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧١ - ذكر اخبار داله بر وجوب اعلام و ارشاد

قوله: غير قابل لذلك: مشار اليه « ذلك » منع مى‌باشد.

قوله: انّما الخمر و الميسر الخ: آيه (٩٠) از سوره مائده.

قوله: ما كان كذلك: يعنى ما كان رجسا.

قوله: فى ذاته: يعنى ذاتا رجس و پليد باشد.

قوله: لا ما عرض له ذلك: مشار اليه « ذلك » پليدى و رجس مى‌باشد.

قوله: فيختصّ بالعناوين النّجسة: ضمير در « يختصّ » به وجوب اجتناب از رجس عود مى‌كند.

قوله: مع انّه لو عمّ المتنجّس: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد و در « عمّ » به رجس برمى‌گردد.

قوله: لزم ان يخرج عنه اكثر الافراد: ضمير در « عنه » به رجس برمى‌گردد.

قوله: رجسا من عمل الشّيطان: عبارت « من عمل الشّيطان» صفت است براى « رجسا » .

قوله: ليكون المراد بالمذكورات: يعنى خمر و ميسر و انصاب و ازلام.

قوله: على النّحو الخاصّ: مثلا خمر را بياشامند و ميسر را سبب اشتغال و سرگرمى فرض كرده و انصاب را مورد پرستش و عبادت قرار داده و با ازلام قماربازى كنند.

قوله: انّها من عمل الشّيطان: ضمير در « انّها » به سائر المعاصى راجع است.

قوله: و هو اوّل الكلام: ضمير هو به كون الاستعمال رجسا راجع است.

قوله: و من بعض ما ذكرنا الخ: مقصود از « بعض ما ذكرنا» اينكلام است كه مرحوم مصنّف فرمودند:

رجس تنها بر اعيان نجسه صادق است نه متنجّسات.

قوله: ضعف الاستدلال على ذلك: مشار اليه « ذلك » حرمت انتفاع از دهن متنجّس مى‌باشد.

قوله: و الرّجز فاهجر: آيه (٥) از سوره مدّثر.

قوله: آيه تحريم الخبائث: مقصود آيه (١٥٧) از سوره اعراف مى‌باشد.