تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٧٦ - دنباله نقل كلمات كسانيكه در تحقق اعانه بر اثم قصد تحقق حرام را شرط نمىدانند

معين ظلمه كسى است كه بتو سوزن و نخها را فروخته امّا تو از خود ظلمه محسوب مى‌شوى.

شرح مطلوب‌

قوله: و قد قرّره على ذلك: ضمير منصوبى در « قرّره » به محقّق اردبيلى راجع است و مشار اليه « ذلك » استدلال به « اعانة على الاثم» مى‌باشد.

قوله: انّه جيّد: ضمير در « انّه » به استدلال اردبيلى راجع است.

قوله: و هذه النّصوص: يعنى نصوص دالّه بر جواز بيع.

قوله: اطلاقها فى غير واحد من الأخبار: ضمير در « اطلاقها » به اعانه راجع است.

قوله: ففى النّبوى المروىّ فى الكافى عن ابى عبد اللّه عليه السّلام: اين روايت را مرحوم كلينى در كتاب كافى شريف طبع جديد ج (٦) ص (٢٦٦) چنين نقل فرموده:

على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم: من اكل الطّين فمات، فقد اعان على نفسه.

قوله: و فى العلوى الوارد فى الطّين الخ: اين روايت را مرحوم كلينى در كتاب كافى شريف طبع جديد ج (٦) ص (٢٦٦) چنين نقل فرموده:

عدّه‌اى از اصحاب، از سهل بن زياد، از ابن فضّال، از ابن قدّاح، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال:

قبل لامير المؤمنين عليه السّلام فى رجل يأكل الطّين فنهاه فقال:

لا تأكله، فان اكلته حرّمت كنت قد اعنت على نفسك.

قوله: و يدلّ عليه: يعنى و يدلّ على تحريم البيع.

قوله: و حكى انّه سئل بعض الاكابر: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

متن:

و قال المحقّق الأردبيلي في آيات أحكامه في الكلام على الآية: الظّاهر أنّ المراد بالاعانة على المعاصي مع القصد، أو على الوجه الّذي يصدق أنّها اعانة مثل‌