تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٥ - شرح اقسام سگ غير هراش
شرح مطلوب
قوله: و لعلّه استظهر ذلك الخ: ضمير در « لعلّه » بمعناى « شأن » بوده و مشار اليه « ذلك » منع مىباشد.
قوله: و الصّدوقين: مقصود پدر و فرزند مىباشند، پدر عبارتست از علىّ بن حسين بن موسى بن بابويه و فرزند عبارتست از محمّد بن على بن بابويه القمى.
قوله: و القاضى: مقصود شيخ اجل قاضى عبد العزيز بن نحرير بن عبد العزيز مىباشد و جهت ناميدنش به « قاضى » آنستكه وى در طرابلس براى مدّت بيست سال منصب قضاوت داشته است وى نزد مرحوم سيّد مرتضى و شيخ طوسى تلمّذ فرموده.
قوله: و ابن سعيد: مقصود يحيى بن الحسن بن سعيد مكنّى به ابى ذكريّا مىباشد، وى جدّ مرحوم محقّق حلّى معروف به محقّق اوّل مىباشد و هروقت در فقه بدون قيد « اصغر » اين نام برده شود وى منظور است و اگر با قيد مزبور بياورند منظور شيخ نجيب الدّين يحيى بن احمد بن يحيى صاحب كتاب جامع و نزهة النّاظر مىباشد.
قوله: ابن الجنيد: منظور محمّد بن احمد بن الجنيد معروف باسكافى است وى از اجلّه قدماى علماء اماميّه و استاد نجاشى است و از وى قريب به چهل كتاب باقى مانده است.
قوله: و عن سلّار: وى عبارتست از حمزة بن عبد العزيز ديلمى طبرستانى از شيوخ علماء شيعه و اكابر اين فرقه ناجيه مىباشد، عظيم الشّأن، رفيع المنزلة بوده و در علم و ادب يدى طولى داشته است وى از تلامذه مرحوم مفيد و سيّد مرتضى است و گاهى به نيابت از مرحوم سيّد به كرسى درس قرار مىگرفت و كتاب مراسم در فقه از مصنّفات آنجناب مىباشد.
قوله: و ابى الصّلاح: وى عبارتست از تقى بن النّجم الحلبى، شيخ عالم و فاضل، فقيه و محدّث كاملى بوده و از اكابر و مشايخ شيعه است در زمان شيخ الطّائفه (ره) مىزيسته.
قوله: و ابن حمزه: وى عبارتست از ابو جعفر محمّد بن على، شيخ فقيه و عالم