می‌گویند : فرق اسکناس با سند این است که اگر من از شما هزار تومان‌ طلبکار هستم و سندی در دست دارم ، چنانچه سند معدوم شود بینی و بین الله‌ آن واقعیت از بین نمی‌رود یعنی باز من از شما هزار تومان طلبکار هستم و ذمه شما مدیون است . ولی اگر شما به جای سند اسکناس به من دادید ، به‌ صرف این کار ، واقعا شما دین خودتان را پرداخته‌اید . از این ساعت اگر این اسکناس در دست من از بین رفت ، شما ذمه خودتان را بری می‌دانید . دولت هم بخواهد بدهد یا ندهد ، مال من از بین رفته . یعنی اینطور نیست‌ که شما بگوئید سند این شخص از بین رفت ، پس من هزار تومان دیگر به او بدهم . ولی چرا شما در اینجا این کار را نمی‌کنید ؟ - چون صادر کننده سند من هستم ولی صادر کننده اسکناس دولت است . دولت می‌تواند این کار را بکند . . . من که از شما هزار تومان طلبکار هستم ، معنایش این است که هزار تومان‌ از هزار تومان‌هایی که در بانک هست ، مال من است ولی به عهده شماست که‌ باید آن را به من بپردازید . اگر اینطور باشد که شما با پرداخت این‌ اسکناس به من در واقع قبضش را به من داده‌اید ، قبض که از بین رفت ، پول من نباید از بین برود .