الف - از کلمه « رؤس اموالکم »که مراد سرمایه است و در قرض مصرفی‌ سرمایه معنی ندارد . ب - از جمله « لا تظلمون »فهمیده می‌شود که ربا ظلم است یعنی تحریم‌ ربا بر اساس لزوم احسان نیست ( که ملاک در قرضهای مصرفی است ) بلکه بر اساس وجوب عدل و تحریم ظلم است ، یعنی ربا اکل مال غیر است ، چنانچه‌ از آیه سوره روم « لیربو فی اموال الناس »نیز همین نکته استفاده می‌شود . ( رشدی که در مال مردم واقع شده است آکل ربا ظلما می‌گیرد ) . دوم بحث در آیه سوره آل عمران : « یا ایها الذین آمنوا لا تأکلوا الربا اضعافا مضاعفة و اتقوا الله لعلکم تفلحون و اتقوا النار التی اعدت‌ للکافرین ». ( آیات ١٣٠ و ١٣١ ) . در این آیه شریفه لازم است که از جمله « اضعافا مضاعفة »بحث کنیم . در اینجا دو احتمال است : ١ - اینکه مراد قرض با ربح مرکب باشد یعنی اینکه از خود ربح هم ربح‌ گرفته شود . در این صورت ربا خودش ضعف و یا اضعاف اصل مال است و ربا گرفتن از ربا مضاعف کردن اضعاف اصل است . ٢ - اینکه مراد از کلمه مضاعفة ، منضمة الی الاصل باشد یعنی کلمه مضاعفه‌ تجرید از معنی تضعیف شده است مثل « من اذنب ذنبا » و مثل یضاعف لها جرید از معنی تضعیف شده است مثل « من اذنب ذنبا » و مثل « یضاعف لها² العذاب ضعفین ». سوم آیه سوره روم : « و ما اتیتم من ربا لیربو فی اموال الناس فلا