سکه به پول اعتبار می‌دهد و تفاوت مسکوک و غیر مسکوک به مقدار کاری که‌ روی آن صورت می‌گیرد نیست زیرا آن کار ، مثلا عکس فلان پادشاه یا ملکه ، ارزشی برای مصرف کننده ایجاد نمی‌کند . سکه تعهد و ضمانت دولت است . پس در حقیقت مبلغی از ارزش پول را اعتبار ایجاد کرده است و این‌ اعتبار ضمانت است از طرف دولت که در قبال آن حاجتهای واقعی مردم را رفع کند . از اینجا واضح می‌شود که به طریق اولی اسکناس ارزش واقعی‌ ندارد . اسکناس نیز تعهد و ضمانت دولت است ولی اینکه آیا این ارزش‌ اعتباری از آن جهت است که پشتوانه طلا در کار است و اسکناس نماینده طلا است و یا ضمانتی است نظیر ضمانت سکه‌ها ، مطلب دیگری است . به عقیده‌ ما ایرادی که بر بیان غزالی هست بیشتر از این جهت است که فرض کرده در ربا پول مطلوب بالذات است . این بیان اولا نقض می‌شود به تجارت . در تجارت نیز هدف تاجر تبدیل‌ پول کوچک به پول بزرگ است . جریان تجارت عبارت است از : " پ‌ کوچک ک پ بزرگ " . پس تجارت و مضاربه نیز باید حرام باشد . ثانیا در هیچیک از اینها و لو آنکه هدف تحصیل پول زیادتر است ، دلیل‌ بر این نیست که پول مطلوب بالذات شده است . ذخیره کن و رباگیر هر دو طالب ازدیاد ثروت می‌باشند . پول در نظر آنها از آن جهت مطلوب است که‌ با داشتن آن بالقوه همه چیز را دارند به علاوه اینکه برای ذخیره کردن از هر چیز دیگر بهتر است . و ثالثا این دلیل در ربای معاملی و در ربای قرضی غیر پول جاری نیست .