یکی از شرائطی که به فرموده پیغمبر اکرم ( ص ) در همه معاملات باید وجود داشته باشد این است که دو طرفی که مورد معاوضه قرار می‌گیرند باید معلوم و مشخص باشند . در اینجا یک طرف مشخص نیست . ولی اگر ماهیت‌ بیمه آن چیزی باشد که ما عرض کردیم در واقع بیمه معامله میان دو پول‌ نیست که بعد بگوئیم یک طرفش مجهول است یا نه . جنبه عقلائی بیمه که‌ عقلا اقدام به بیمه می‌کنند ، تأمین پیدا کردن از ورشکستگی ، تحمل خسارت‌ زیاد ، بیچارگی در زمان از کار افتادگی و . . . می‌باشد . پولی که بیمه‌گر می‌دهد ، طرف معامله و یکی از عوضین نیست . آنچه که بیمه گر به بیمه‌گزار می‌دهد خود تأمین است . همان تعهدش ارزش دارد . در مقابل این تعهد ، بیمه گزار حق بیمه می‌دهد . که ارزش ، متعلق به خود تعهد است . بیمه‌گزار پول می‌دهد که ارزش مادی دارد و بیمه‌گر تعهد . تعهد یک امر مشخص است . اگر عقلا چنین معامله‌ای را اختراع کرده باشند که در مقابل تعهد ، پول‌ بدهند ، چون تعهد یک امر مشخصی است ، هیچیک از موانعی که در فقه مسطور است ، در اینجا ، وجود ندارد و معامله ، معامله صحیحی است . بنابراین‌ یکی از مشکلاتی که در باب بیمه هست یعنی شکل مجهول بودن ، به این طریق‌ حل می‌شود .

زمان بیمه

مشکل دیگر که این هم مشکلی نیست و فقط موضوع را باید طرح کرد این است‌ که در معاملات ، همان‌طور که عوضین باید مشخص و معین باشند ، اگر زمان در آن دخالت دارد ، زمان هم باید مشخص باشد و نمی‌تواند مجهول باشد . مثلا در بیع زمان دخالت ندارد